รางวัลแด่คนช่างฝัน จรัล มโนเพ็ชร

อย่าFกลับคืนคำGm เมื่อเธอย้ำAmสัญญาGm

อย่าFเปลี่ยนวาจาGm เมื่อเวลาAmแปรเปลี่ยนไป

ให้เธอหมายBbมั่นคง Cแล้วอย่าหลงA7ไปเชื่อใครDm

เดินทGmางไป อย่าหวั่นไหวCใครกางกั้น

* มีดFวงตะวันGm ส่องเป็นแสงAmสีทองGm

กระFจ่างครรลองGmให้ใฝ่ปองAmและสร้างสรรค์

เมื่อดอกไม้แBbย้มบาน Cให้คนหาญA7สู้ไม่หวั่นDm

คือรGmางวัล แด่ความฝันCอันยิ่งใหญ่ ให้เธอF (F7)

** บนBbทางเดินที่มีขFวากหนาม

ถ้าA7เธอคร้าน ถอยไปฉันคงเก้อDm

ฉันBbยังพร้อมช่วยเธอAmเสมอ

เพียงGmตัวเธอ ไม่หนีCไปเสียก่อน

*** จะปFลอบดวงใจGmให้เธอหายAmร้าวรานGm

จะเFป็นสะพานGm ให้เธอเดินAmไปแน่นอน

จะเป็นสายBbน้ำเย็น CดับกระหายA7ยามโหยอ่อนDm

คอยGmอวยพรให้เธอสมCดังหวังได้ นิรันดFร์ (F7)

( ซ้ำ ** , *** , * )