Dm7G7Cmaj7A7
ทุกวันนี้ฉันDm7รู้สึก อยู่ท้ายG7ขบวนรถไฟ
เร็วสักแค่Cmaj7ไหน ก็ตามไม่เคยAm7ทัน
ยิ่งเดินทางไกลDm7เท่าไร
ยิ่งเห็นG7ว่าเขายังอยู่ ในใจCmaj7เธอ.. A7
* จะผ่านFmaj7พ้นไปนานเท่าไร แต่รFm7ับรู้ดี
เขาCmaj7ยังคงเป็นเหมือนทุกสิ่ง ที่เAm7ธอมี
บางครั้ง ใจอDm7ยากยอมแพ้
แต่จG7ะลองอีกสักครั้งCmaj7 อีกสักครั้งA7
** สิ่งเดียวที่ขอFmaj7ร้อง ต่อจEm7ากไปนี้
ถ้าเธอยังรักAm7กันอยู่ สิ่งเดียวที่ต้องการ
แค่อยากจะขอFmaj7ร้อง
โปรดFm7เถอะเห็นใจกัน แค่สักEm7ครั้ง A7
ขอเธอเพียงเรื่องเดียวDm7 แค่เท่านั้น G#maj7
โปรดลืมเขา(ไป)
Dm7G7Cmaj7A7
Dm7DmG7Fm7
( ซ้ำ * , ** )
รู้ดีว่าความFmaj7รู้สึก ลึกๆG7 บางอย่าง
ยังจดCmaj7จำ ยังคงมีความAm7หมาย
แม้ลมพายุกFmaj7ระหน่ำ ต้นไม้จA7ะเอนและสั่น
แต่รากยังคงDm7ฝัง..