A|F#m|D|E
รู้Aแต่ว่าห้ามใจไม่ไหวF#m
อยากจะหนีจะเดินออกไปให้Dไกล ให้พ้นEหัวใจเธอ
สมองAมันก็แพ้หัวใจเสมอF#m
อยากจะลบความจำที่มันรักDเธอ แต่มันEกลับจำได้ขึ้นใจ
* พยาC#mยามทุ่มเทเพื่อเป็นคนที่ใช่F#m
พยาC#mยามเท่าไร (แต่)มันDก็ไม่พอE
** ต่อให้รักAแทบเป็นแทบตาย เจ็บช้ำE/G#ทุรนทุราย
สุดท้ายF#mเป็นฉันที่สุด เหงา เขาDคือคนที่เธอEรอ
เธอAให้เค้าหมดทั้งใจ ไม่เหลือC# ไม่มีให้ใคร
และแม้Dฉันใกล้สักแค่ไหน ก็BmยังไกลหัวใจEของเธอ[(A)]
ฉันAคงทำได้เพียงเท่านี้F#m
เป็นเพียงแค่คนหนึ่งที่เธอDมองว่าดี
ที่พร้อมEคอยดูแล
ช้ำAโดยที่ไม่มีข้อแม้F#m เมื่อเป็นฉันที่มันผิดเองDที่แคร์
ที่รักEมากเกินไป
( ซ้ำ * , ** )
D|A|C|E
( ซ้ำ * , ** , ** )
D|A
