ประเสริฐ โลโซ

เดินAmต่อไปด้วยใจลำพองC

ไม่ใช่คะนองถ้ามีเรื่องร้ายG

ใดๆ หัวใจก็ยังยิ้มAmสู้

คนAmอื่นใครที่เขาไม่รู้ C

ก็คงจะดูจะมองว่าเราG

ก็เป็นแค่เพียงแค่คนAmบ้า

คิดร้ายD ไม่ไยดี Am

เดินหนีG เพราะกลัวเกรงAm

หรือใจรักD เป็นนักเลงAm

เป็นแบบนั้นFเป็นอย่างนั้นGก็เท่านั้นA

ก็คุAmณไม่เคยจะเดินเข้ามาC

จะมองลงมาว่าสองข้างทางG

นั้นมีใครบ้างที่ยืนAmอยู่

มีปAmระตูให้กันบ้างไหมC

จะเดินเข้าไปหาใครGสักคนที่เป็นAmห่วง

ที่รักD และจริงใจ Am

ไม่คิดร้ายGทำลายกันAm

ให้ฉันDได้พักพิงAm

แอบอิงกายF แอบอิงใจสัGกทีหนอA

* ร้อนกายC ไม่เท่าร้อนใจ G

ถ้าสุขกายF ขอสุขใจยังดีกว่าC

คิดไปก็Cป่วยการณ์โชคชะตาG

ไม่นำพาFให้สิ่งใดเจริญG

ขอเพียงCข้างในเราคิดดี G

คือสิ่งนี้ที่FสุดแสนประเสริฐC

แม้นไม่มีสิ่CงใดชูเชิดG

มันจะเกิดFในตัวGของมันเองC

มาAmเข้ามามาเถิดเพื่อนพ้องC

มาร่วมขับร้องเสียงเพลงG บรรเลงให้ดังAmลั่น

ไม่มีAmรางวัลไม่มีอะไร C

เรามีแค่ใจให้กันGและกันก็เป็นสุขAm

ด้วยรักDและจริงใจ Am

ไม่คิดร้ายGทำลายกันAm

คือสิ่งนั้นDที่เรามี Am

เป็นแบบนี้เFป็นอย่างนี้มGานานแล้วA

( ซ้ำ * )

** มันจะเกิดFด้วยตัวGของมันเองAm

มันจะเกิดFด้วยตัวGของมันเองAm

มันจะเกิดFด้วยตัวGของมันเองAm

มันจะเกิดFด้วยตัวGของมันเอง[(Am)]

( ซ้ำ ** )