บักขี้เหล้านั่งเว้ากับหมา ไหมไทย หัวใจศิลป์

สุดท้ายCความรักสองเรามันก็จบEmลง

มันFก็คง ไม่เหลืออะGร

อ้ายFได้แต่คุกเข่าG อ้อนวอนEmให้เจ้าเห็นใจ Am

ดึงFเจ้าไว้ปานใด.. Dmเจ้ากะบ่ฟัง G

อ้ายCบ่ฮู้ว่าจักสิฮักแนวใEmด

ในเFมื่อใจเจ้านั้นเป็นไปลายGต่าง

อ้ายFได้แต่ทำใGจ ได้แต่นEmอนน้ำตาพัAmง

ก็ตั้งFแต่วัน.. Dmเจ้านั้นแอบไปมีGขา

อ้ายCกะเลย เลยเมา Am

เป็นบักขี้เหล้าF นั่งเว้ากับหมาG

กอดCขวดเหล้าย่างเซ Am

ยกขวดเท Fเพียว ๆ Gบ่ต้องโซดาC

อ้ายAmเจ็บหลาย แทบบ้า F

เพราะฮู้ว่Gาเจ้านั้นมาสวมเขาC

อ้ายAmพออยากสิเซาF

อยากเซาG.. Eเซาหายใจ Am

อ้ายกะเลย เลยเมาF

เป็นบักขี้เหล้าG เพราะว่าฮักเจ้าหลายC

ขั่นAmอ้ายขาดใจมื้อใด F

มาแวะเบ่งอ้ายE.. จักน้อยแนเด้อAm

ขั่นอ้ายใจขาดมื้อใด F

มาแวะเบิ่งอ้าย.. E

จักน้อยแนเด้อ Am