DA|Bm|A|G|A
อบอุ่นทุกครั้งD
ที่ฉันAได้คุยกับเธอBm
รู้สึกดีเสมอG เมื่อสองเราได้เจอAกัน
เธอGเป็นตัวของเธอAเอง
เธอทำF#mให้ฉันเป็นBmฉัน
มองหน้าEmสบตาคุยกันA
สุดแสนสบายDใจ A
เธอเป็นคนDธรรมดา
ที่แสนพิเศษBm
ไม่รู้ว่Gาเธอนั้นเคยสังเกตุA
เหมือนกันDไหม
รอยยิ้มGใบหน้าช่างเย้าAยวน
มันชวนF#mให้ฉันหวั่นBmไหว
ถ้าเธอถามEmว่าชอบเธอได้ยังไง A
ฉันจะเล่าให้ฟังD
ชอบที่เธอEmง่ายๆ สบายๆ
เธอมีสตงF#mสไตล์เป็นของตัวเอง
ไม่ได้เวอร์Gแฟชั่น
แบรนด์เนมA เหมือนใครDๆ
ชอบที่ธรรมEmดาติดดิน
ชอบที่เธอกินF#mข้าวแกงข้างทางBmได้
เหตุผลGง่ายๆ ที่ฉันGmชอบเธอเข้าจังAๆ
* แม้ความสัมพันDธ์จะธรรมดาA
และแสนเรียบง่ายBm
แต่มันทำAให้ฉันยิ้มได้ G
และขอEmให้เธอไม่หายAไป
ให้อยู่กับฉันDทุกช่วงเวลาA
เลยจะได้หม้าBmย
ประคับประคองAmเคียงข้าDงกันไGป
อย่าจากF#mไปไหน
อยู่คอยEmเป็นกำลังใจใAห้กันและDกัน
G|A|F#m|Bm
Em|A|D
G|G|F#m|Bm
Em|A|D|D
ชอบที่เธอEmง่ายๆ สบายๆ
เธอมีสตงF#mสไตล์เป็นของตัวเอง
ไม่ได้เวอร์Gแฟชั่น
แบรนด์เนมA เหมือนใครDๆ
ชอบที่ธรรมEmดาติดดิน
ชอบที่เธอกินF#mข้าวแกงข้างทางBmได้
เหตุผลGง่ายๆ ที่ฉันGmชอบเธอเข้าจังAๆ
* แม้ความสัมพันDธ์จะธรรมดาA
และแสนเรียบง่ายBm
แต่มันทำAให้ฉันยิ้มได้ G
และขอEmให้เธอไม่หายAไป
ให้อยู่กับฉันDทุกช่วงเวลาA
เลยจะได้หม้าBmย
ประคับประคองAmเคียงข้าFงกันไGป
อย่าจากF#mไปไหน
อยู่คอยEmเป็นกำลังใจ A
* แม้ความสัมพันDธ์จะธรรมดาA
และแสนเรียบง่ายBm
แต่มันทำAให้ฉันยิ้มได้.G. F#m
และขอEmให้เธอไม่หายAไป
ให้อยู่กับฉันDทุกช่วงเวลาA
เลยจะได้หม้าBmย
ประคับประคองAmเคียงข้างกันGไป
อย่าจากF#mไปไหน
อยู่คอยEmเป็นกำลังใจใAห้กันและกันD
อยู่เป็นความสัมพันGธ์ A
ที่แสนพิเศษD
G|A|G|Gm|D
