GGGG
GABmGAF#m
มองBmดูผู้คนสับสนทุรนEmทุรายF#m
เงียบBmเหงาเดียวดายหดหู่อ้างว้างEmทุกข์ทนF#m ทรมาน
เป็นBmธรรมดา ชีวิตไม่ได้EmงดงามF#m
เหมือนBmดังนิทาน จะวอนให้ฟ้าEmบันดาลF#mสมดังใจ
* แต่GชีวิตยัAงเดินต่อไปใช่ไหมBm
สุดท้ายAแล้วเราต้องไปต่อ
เพราEmะว่าฟ้าF#mก็คงไม่ฟังคำขอG
(หรือจะรอต่อAไปอย่างไร้ประโยชน์)
(คงไม่รอให้ฟ้ากำหนดมัน)
GABmGAF#m
โดดBmเดี่ยวเดียวดายแม้วันที่ฉันEmทุกข์ทนF#m
เหลียวBmมองผู้คนไม่มีใครรู้ว่EmาเรามีF#mตัวตน
มองBmไปทางไหนโลกเรามันช่างEmมืดมนF#m
ผู้คBmนต่างสนแต่เรื่องEmตัวเองทั้F#mงนั้น
( ซ้ำ * )
** ชีวิตไม่ได้ดั่งใจ Gรักไม่เคยได้มาA
ฟ้าคงไม่บันดาลBmกลีบกุหลาบโรยให้ไว้A
แต่ฉันก็ต้องเข้าใจGเรียนรู้เพื่อก้าวต่อไปA
ไม่มีอะไรBmได้ดั่งใจเราA/C#(ไปเสียทุกอย่าง)
GABmBm
GABmA/C#
EmF#mGA
GABmBmGABmA
ชีวิตไม่ได้ดั่งใจ.G Aรักไม่เคยได้มาG..
ฟ้าคงไม่บันดาลG.. Aไม่มีอะไรBmได้ดั่งใจเราA
( ซ้ำ ** , ** )
เพราะไม่มีอะไรGได้ดั่งใจเราA
เสียทุกอย่างBm A/C# G