D|E|D|E
F#m|E|F#m|E
F#m|E|D|C#
พอF#mลืมตาเกร็กพบกับรุ่งเช้าEใหม่
ยังF#mไม่รู้ว่าต้องเจออะไรกันหล่าEวนิวันนี้ เฮ้อ!
แต่F#mถ้าผ่านเมื่อวานมาได้ก็ดีแEล้วล่ะ
จะDไปกลัวทำไมกับเรื่องที่ยังC#ไม่ได้เจอ
ปวดF#mหัวเรื่องงานเรื่องเงิน
เรื่องเพื่อนEเรื่องความรัก
อยาF#mกจะพักเอนกาย
แล้วหายEไปจากโลกนี้
สิ่งF#mที่เราทำได้ก็แค่ยอมรับEและยินดี
กับเรื่องDราวที่เข้ามาC#m
* ในชีวิตF#mที่มันเส็งเคร็ง
สังคมEเริ่มเป็นสังคัง
ไม่มีตังDค์ไร้คนนับหน้าถือตาA C#
ทำตัวไม่เหมือนF#mชาวบ้านชาวช่อง
ก็ถูกมองEว่าเป็นคนบ้า
ดูที่ตาDแต่ลืมดูที่หัวใจ A C#
เกิดเป็นมนุษF#mย์นี้มันยากเข็ญ
อาจจะเป็นไEม่ได้ดั่งใจ
ในสายตาDของใครๆ หลายคนA C#
อยู่บนโลกเดียวF#mด้วยกันทั้งนั้น
กลับแบ่งชนชั้นEในใจของตน
ทุกๆ คนDก็มีความหมายA
เขาไม่ใช่วัวใช่ควายBm
คนเราเลือกเกิดไม่ได้ D
ชีวิตEเส็งเคร็ง สังคมสังคัง
F#mE|F#mE
F#mE|DC#
F#mE|DC#
โดนF#mนินทาว่าร้ายE
กลับF#mกลายเป็นผิดซะงั้นE
ทำF#mดีได้เลว ทำเลวได้ดีก็Eเห็นกัน
ทุกๆ วันD ในตอนนี้.E.
* ในชีวิตF#mที่มันเส็งเคร็ง
สังคมEเริ่มเป็นสังคัง
ไม่มีตังDค์ไร้คนนับหน้าถือตาA C#
ทำตัวไม่เหมือนF#mชาวบ้านชาวช่อง
ก็ถูกมองEว่าเป็นคนบ้า
ดูที่ตาDแต่ลืมดูที่หัวใจ A C#
เกิดเป็นมนุษF#mย์นี้มันยากเข็ญ
อาจจะเป็นไEม่ได้ดั่งใจ
ในสายตาDของใครๆ หลายคนA C#
อยู่บนโลกเดียวF#mด้วยกันทั้งนั้น
กลับแบ่งชนชั้นEในใจของตน
ทุกๆ คนDก็มีความหมายA
เขาไม่ใช่วัวใช่ควายBm
คนเราเลือกเกิดไม่ได้.D. E
* ในชีวิตF#mที่มันเส็งเคร็ง
สังคมEเริ่มเป็นสังคัง
ไม่มีตังDค์ไร้คนนับหน้าถือตาA C#
ทำตัวไม่เหมือนF#mชาวบ้านชาวช่อง
ก็ถูกมองEว่าเป็นคนบ้า
ดูที่ตาDแต่ลืมดูที่หัวใจ A C#
เกิดเป็นมนุษF#mย์นี้มันยากเข็ญ
อาจจะเป็นไEม่ได้ดั่งใจ
ในสายตาDของใครๆ หลายคนA C#
อยู่บนโลกเดียวF#mด้วยกันทั้งนั้น
กลับแบ่งชนชั้นEในใจของตน
ทุกๆ คนDก็มีความหมายA
เขาไม่ใช่วัวใช่ควายBm
คนเราเลือกเกิดไม่ได้ D
ชีวิตEเส็งเคร็ง สังคมสังคัง
