C|Em|Am|Em
F|G|C|C
F|G|Em|Am
Dm|G|C|C
ฉันยืนCลำพัง ในคืนEmเหงา
สายAmลมหนาวคอยพัดผ่านEm
พร้อมทั้งใจก็Fนึกถึง
วันวานGแสนนาน ก่อนนี้ C
วันFที่เราเคยร่วมGเฮฮา
ไอ้เพื่อนเอ๋ยEm เพื่อนคนดี Am
นาDmทีนี้ คิดGถึงเพื่อนเหลือเกินC
ฤดูCกาลผ่านเปลี่ยนEmไป
หากยังAmไม่ตายคงได้พบEmกัน
จงFรีบเดินตามฝันGที่เคยวาดไว้ C
หากเหนื่อยF หรือท้อG
ขอให้รู้เEmพื่อนเอ๋ยฉันเป็นAmกำลังใจ
วันคืนDmอันโหดร้าย G
ไม่อาจทำลายศรัทCธา
C|Em|Am|Em
F|G|C|C7
F|G|Em|Am
Dm|G|C|C7
เมื่อไหร่Eโลกโหดร้าย
จำไว้ฉัFนจะอยู่กับเธอ C
หลากEทุกข์สุขเสมอ
กับเธอFฉันจะยืนเคียงไหล่C
ไปใEห้ถึงฝันวันหน้า
ไปใFห้ถึงฟ้าวันใหม่C
แม้แผ่นดินFจะแตกแยกทวีปCน้อยใหญ่
ไม่มีวัDmนกลาย ไม่มีวันตายG
แต่มีคCวามจริง อันโหดEmร้าย
ที่ใครAmๆ ไม่ค่อยปรารถนาEm
มีกFารพบ ย่อมมีจGากลา
เป็นแบบนี้ร่ำCไป
แต่สิ่งF ที่สวยงามG
แท้จริงEmคือมีเพื่อนที่จริงAmใจ
ไม่มีวัDmนตาย ไม่เGคยจากกันC
แต่สิ่งF ที่สวยงามG
แท้จริงEคือมีเพื่อนที่จริงAmใจ
ไม่มีวัDmนตาย ไม่คGลายจากกันC
คิดF.. ถึง.Fm. เพื่อนC
