G|D/F#|Em|D
พอGที มันสุดเกินD/F#ทน
ไม่อยากกลับไป Em
เพื่อโดนทำร้ายซ้ำๆ ที่เก่าD
พอGเลย ไม่เอาอย่ามาD/F#เรา
มันเหนื่อยกับการEmต้องเป็น
แค่ของชั่วคราวให้เธอD
แต่ไBmม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่
ที่บอกEmไม่มีวันให้อภัย
เมื่อCสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา
ก็ลืมDทุกคำที่ลา
* ก็ไหนGใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วBmไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บEmก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดCยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดGเอง ปากมันเก่งไปงั้นBmเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่Emาใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เราCมันคนไม่จริงนี่หว่า คำDว่าเลิกไม่มีราคา
G
คล้ายGต้องทนนั่งดูละคร
วนD/F#แต่ตอนในฉากซ้ำๆ
ตัวEmละครที่เจ็บจนช้ำ ฉันDนั่นเอง
แต่ไBmม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่
ที่บอกEmไม่มีวันให้อภัย
เมื่อCสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา
ก็ลืมDทุกคำที่ลา
* ก็ไหนGใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วBmไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บEmก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดCยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดGเอง ปากมันเก่งไปงั้นBmเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่Emาใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เราCมันคนไม่จริงนี่หว่า คำDว่าเลิกไม่มีราคา
แววBmตาที่อ้อนEmวอน ไม่มีผลมากCมาย
ถ้C#dimาเทียบกับใจที่Dมันเตรียมตัวมาแพ้
G|Bm|Em|C|D( 2 Times )
* ไหนGใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วBmไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บEmก็ยังไปให้โอกาส
ตัดCใจยังไม่ขาดใช่ไหมD
ก็พูดGเอง ปากมันเก่งไปงั้นBmเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่Emาใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เราCมันคนไม่จริงนี่หว่า คำDว่าเลิกไม่มีราคา
* ไหนGใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วBmไง
ยังไม่ลืมที่เจ็บEmก็ยังไม่จำไม่หลาบ
(เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ)
ตัดCยังไงก็ยังไม่ขาด
(ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด)
ก็พูดGเอง ปากมันเก่งไปงั้นBmเอง
เอาเข้าจริงก็รู้ว่Emาใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง
เราCมันคนไม่จริงนี่หว่า คำDว่าเลิกไม่มีราคา
G|D/F#|Em|D|G
