A|F#m|A|F#m
E|A|E
ไม่รู้ว่าคนที่โดนพราF#mกใจ
ยังมีสิทธิ์ใช้.C#m.
คำว่าEคิดถึงหรือAเปล่า
F#mครั้งหนึ่งEที่อัมพวาF#m
เธอให้เกียรติมาF#ใช้คำว่าเราBm
ก่อนทิ้งคำว่ารักF#mเก่า
ให้คนEแม่กลองกอดAไว้ E
แผลเจ็บมากมายที่ใจเฝ้าF#mจำ
เจ็บปวดเจ็บคือช้ำC#m
ยิ่งจำEยิ่งเจอช้ำAใหม่ C#m
F#mอัมพวาEทุกจุดนัดเราA
ต้องเป็นจุดเหงาF#เมื่อเธอร้างBmไป
แต่คนที่เขามีใหม่D
หัวใจคEงลืมภาพAจำ
* คนใจไร้คู่ไDม่ต่างกับC#mปลาทูคอF#mหัก
หน้าคว่ำจนเพื่อนมาทักE
ไปตรวจคอให้หมอช่วยAดาม
F#mอยากสูบเอาน้ำแม่กลองA
จนแห้งกลำC#mไปล้างใจดำF#mๆ
เพื่อเธอเจอซากความทรงจำE
กับคนช้ำDที่อัมพวาE
ฝากเพลงแม่กลองให้ดังก้องF#mไป
เก็บซากความหวั่นไหวC#m
ไปซ่อนEให้ไกลลับAตา C#m
F#mอยากให้เห็นEร่องรอยยับเยินA
เพื่อบังเอิญF#เธอควงเขามาBm
คนช้ำที่อัมพวาDจะได้ปั้นหน้าE
ยิ้มรับเธอAเนียนๆ
F#m|C#mE
AE/G#|F#mE
F#m|DE|A
* คนใจไร้คู่ไDม่ต่างกับC#mปลาทูคอF#mหัก
หน้าคว่ำจนเพื่อนมาทักE
ไปตรวจคอให้หมอช่วยAดาม
F#mอยากสูบเอาน้ำแม่กลองA
จนแห้งกลำC#mไปล้างใจดำF#mๆ
เพื่อเธอเจอซากความทรงจำE
กับคนช้ำDที่อัมพวาE
ฝากเพลงแม่กลองให้ดังก้องF#mไป
เก็บซากความหวั่นไหวC#m
ไปซ่อนEให้ไกลลับAตา C#m
F#mอยากให้เห็นEร่องรอยยับเยินA
เพื่อบังเอิญF#เธอควงเขามาBm
คนช้ำที่อัมพวาDจะได้ปั้นหน้าE
ยิ้มรับเธอเนียนๆ
A|F#m|E|A|A
