ได้เลื่อนตำแหน่งF ความเจ็บAm
ไปอีกเลเวลDm โอ้ยบักซั่วAmใหญ่
ศาสตราจารย์A#ความเจ็บชิดซ้ายC
งึดใจแฮงหลายA..
F|Dm|A#|C|C7
บ่จื่อFบ่จำ เขาเฮ็ดให้เจ็บAmซ้ำ ๆ
คือยังDmฮักหลาย Am
เขาทิ้งA#เราไป เขาไปมีAmใหม่
ตอนที่เฮาGmกำลังกินน้ำตาC
แต่ปานนั้นFยังฮัก ยังสิคิดAmนำเขา
เฝ้ารอDmมื้อเขาคืนAmมา
กะงึดA#หัวใจ จั่งแม่นซั่วAmกว่าหมา
จั่งแม่นGmบ่มีปัญญาC ตัดใจลืมFเขา
คือสิซั่วGmแท้หนอใจเอยAm
ลืมเสยA# ว่าเขาC ถิ่มป๋า F
คือสิบืนGmแท้ล่ะ Am
มื้อเขาA#บอกลา จำได้บ่ว่าเจ็บส่ำCใด๋
ได้เลื่อนตำแหน่งF ความเจ็บAm
ไปอีกเลเวลDm โอ้ยบักซั่วใหญ่ Am
ศาสตราจารA#ย์ความเจ็บชิดซ้ายC
งึดใจแฮงหลายAm บักโง่ Dm
เขียนA#หลักสูตรน้ำตาC
ขึ้นมาAmตอนฮ้องไห้โฮ Dm
ก่อตั้งGmกระทรวงความโง่ใCนใจ เจ้าของ F
F|Dm|A#|C( 2 Times )
คือสิซั่วGmแท้หนอใจเอยAm
ลืมเสยA# ว่าเขาC ถิ่มป๋า F
คือสิบืนGmแท้ล่ะ Am
มื้อเขาA#บอกลา จำได้บ่ว่าเจ็บส่ำCใด๋
ได้เลื่อนตำแหน่งF ความเจ็บAm
ไปอีกเลเวลDm โอ้ยบักซั่วใหญ่ Am
ศาสตราจารA#ย์ความเจ็บชิดซ้ายC
งึดใจแฮงหลายAm บักโง่ Dm
เขียนA#หลักสูตรน้ำตาC
ขึ้นมาAmตอนฮ้องไห้โฮ Dm
ก่อตั้งGmกระทรวงความโง่ C
ในใจเจ้าของF.. โอย..C
ได้เลื่อนตำแหน่งF ความเจ็บAm
ไปอีกเลเวลDm โอ้ยบักซั่วใหญ่ Am
ศาสตราจารA#ย์ความเจ็บชิดซ้ายC
งึดใจแฮงหลายAm บักโง่ Dm
เขียนA#หลักสูตรน้ำตาC
ขึ้นมาAmตอนฮ้องไห้โฮ Dm
ก่อตั้งGmกระทรวงความโง่ใCนใจ เจ้าของ F
เขียนA#หลักสูตรน้ำตาC
ขึ้นมาAmตอนฮ้องไห้โฮ..Dm
ก่อตั้งGmกระทรวงความโง่ใCนใจเจ้าของF
A#|AmDm|GmC|F
