ถึงเวลาแล้วบ้อ ที่ควรต้องไป คงเบิ่ดแล้วความรู้สึกในใจ ที่มันหมายถึงคำว่าฮัก ถึงเวลาอีหลี ที่เราต้องห่างกันสักพัก เพื่อได้เรียนรู้ ได้ฮู้จัก ฮักตัวเอง จักเทื่อแล้วน้อ ที่ต้องจมกับน้ำตา จักเทื่อแล้วที่เชื่อว่า มันสิเป็นเทื่อสุดท้าย ถ้าไม่ไหวก็ควรพอ สิหย่างไปต่อ ก็คงต้องพัง ใจเขาบ่ฮัก เขาบ่ได้จริงจัง ปล่อยให้มันพังส่ำนี้เถาะหัวใจ ถ้าไม่ไหวก็ควรลา แล้วเดินออกมา เพื่อเตรียมหัวใจ ให้พร้อมสิเจ็บ ให้รับไหว Save ลมหายใจพอมันบ่ขาด จักเทื่อแล้วน้อ ที่ต้องจมกับน้ำตา จักเทื่อแล้วที่เชื่อว่า มันสิเป็นเทื่อสุดท้าย แค่คำ ๆ เดียวที่เธอบอกมาว่ารัก เธอรู้ไหมว่าคนอย่างฉัน ทุกข์ทรมานจะตาย ร้องไห้จนฟูมฟาย เจ็บช้ำทุรนทุราย หรืออาจจะตายเพราะคำลวงเธอ โห.. ถึงเวลาสักทีที่ใจมันควรต้องพัก ไม่เอาอีกแล้วคำว่ารักคำลวงจาก ปากของคนที่ไม่จริงใจ ของคนที่ปล่อยเราตาย ก็คงต้องถอยหัวใจออกมา เพื่อ Save ถ้าไม่ไหวก็ควรพอ สิหย่างไปต่อ ก็คงต้องพัง ใจเขาบ่ฮัก เขาบ่ได้จริงจัง ปล่อยให้มันพังส่ำนี้เถาะหัวใจ ถ้าไม่ไหวก็ควรลา แล้วเดินออกมา เพื่อเตรียมหัวใจ ให้พร้อมสิเจ็บ ให้รับไหว Save ลมหายใจพอมันบ่ขาด ถ้าไม่ไหวก็ควรพอ สิหย่างไปต่อ ก็คงต้องพัง ใจเขาบ่ฮัก เขาบ่ได้จริงจัง ปล่อยให้มันพังส่ำนี้เถาะหัวใจ ถ้าไม่ไหวก็ควรลา แล้วเดินออกมา เพื่อเตรียมหัวใจ ให้พร้อมสิเจ็บ ให้รับไหว Save ลมหายใจพอมันบ่ขาด เตรียม หัวใจ.. เผื่อวันไหนเฮาต้องเลิกกัน