FDm|FDm|A#|C
FDm|FDm|A#|C|C
ถึงFเวลาแล้วบ้อ ที่ควรDmต้องไป
คงเบิ่ดแล้วA#ความรู้สึกในใจ
ที่มันหมายCถึงคำว่าฮัก
ถึงFเวลาอีหลี ที่เราต้องห่างDmกันสักพัก
เพื่อได้เรียนA#รู้ ได้ฮู้จัCก ฮักFตัวเอง
จักเทื่อแล้วน้อDm ที่ต้องจมAmกับน้ำตา
จักA#เทื่อแล้วที่เชื่อว่า มันสิเป็นเCทื่อสุดท้าย
ถ้าไม่ไหวFก็ควรพอC สิหย่างไปต่Dmอ
ก็คงCต้องพัง ใจเขาบ่ฮักA# เขาบ่ได้จFริงจัง
ปล่อยให้มันพังGmส่ำนี้เถาะหัวCใจ
ถ้าไม่ไหวFก็ควรลา Cแล้วเดินออกมาDm
เพื่อเตรียมCหัวใจ ให้พร้อมA#สิเจ็บ
ให้Fรับไหว SaveGm ลมหายใจพCอมันบ่ขาดF C
จักเทื่อแล้วน้อDm ที่ต้องจมAmกับน้ำตา
จักA#เทื่อแล้วที่เชื่อว่า มันสิเป็นเCทื่อสุดท้าย
แค่คำF ๆ เดียวที่เธอบอกมาว่ารัก
เธอCรู้ไหมว่าคนอย่างฉัน
ทุกข์ทรมานจะตายDm
ร้องไห้จนฟูมฟาย เจ็บช้ำทุรนทุรายA#
หรืออาจจะตายเพราะคำลวงเธอC โห..
ถึงFเวลาสักทีที่ใจมันควรต้องพัก
ไม่เCอาอีกแล้วคำว่ารักคำลวงจาก
ปากDmของคนที่ไม่จริงใจ
ของคนที่ปล่อยเราตาย
ก็คA#งต้องถอยหัวใจออกมา เพื่อ SaveC
ถ้าไม่ไหวFก็ควรพอC สิหย่างไปต่Dmอ
ก็คงCต้องพัง ใจเขาบ่ฮักA# เขาบ่ได้จFริงจัง
ปล่อยให้มันพังGmส่ำนี้เถาะหัวCใจ
ถ้าไม่ไหวFก็ควรลา Cแล้วเดินออกมาDm
เพื่อเตรียมCหัวใจ ให้พร้อมA#สิเจ็บ
ให้รัFบไหว SaveGm ลมหายใจพCอมันบ่ขาดF
ถ้าไม่ไหวFก็ควรพอC สิหย่างไปต่Dmอ
ก็คงCต้องพัง ใจเขาบ่ฮักA# เขาบ่ได้จFริงจัง
ปล่อยให้มันพังGmส่ำนี้เถาะหัวCใจ
ถ้าไม่ไหวFก็ควรลา Cแล้วเดินออกมาDm
เพื่อเตรียมCหัวใจ ให้พร้อมA#สิเจ็บ
ให้รัFบไหว SaveGm ลมหายใจพCอมันบ่ขาดF
เตรียมGm หัวใจ..C เผื่อวันไหนเฮาต้องเลิกFกัน
FDm|FDm|A#|C|C
