//
บางทีการจากลา อาจทำให้ฉันได้รู้บางสิ่ง บางครั้งการจากลา อาจทำให้เธอได้รู้บางอย่าง และในบางการเปลี่ยนแปลง ก็อาจทำให้เราได้เริ่มใหม่ บางครั้งต้องปวดใจ บางคราวมันกลับสวยงาม และเมื่อเวลา บอกบนนาฬิกา อาจไม่ทันได้เอ่ยคำลา และอาจจะช้าไป เมื่อถึงเวลา ซึ่งคงไม่นานเท่าไร ไม่ว่าเธอ ตัวฉันหรือใคร คงไม่อาจจะฝืนมัน * เพราะ กี่นาทีที่เรานั้นมี ทั้งวันที่ทุกข์ และสุข มันคงผ่านไปเร็วไวเหลือเกิน และแม้ เราอยากให้มันยาวนาน แต่ฉันและเธอ คงไม่ใช่คนกำหนด คงไม่อาจจะฝืน เมื่อต้องพบการจากลา และเมื่อเวลา บอกบนนาฬิกา อาจไม่ทันได้เอ่ยคำลา และอาจจะช้าไป เมื่อถึงเวลา ซึ่งคงไม่นานเท่าไร ไม่ว่าเธอ ตัวฉันหรือใคร คงไม่อาจจะฝืนมัน * เพราะ กี่นาทีที่เรานั้นมี ทั้งวันที่ทุกข์ และสุข มันคงผ่านไปเร็วไวเหลือเกิน และแม้ เราอยากให้มันยาวนาน แต่ฉันและเธอ คงไม่ใช่คนกำหนด คงไม่อาจจะฝืน เมื่อต้องพบการจากลา แม้บางที การจากลาไม่อาจหยุดยั้ง แต่ในบางครั้ง (แต่ในบางครั้ง) เราก็คงต้องยอมรับมัน * เพราะ กี่นาทีที่เรานั้นมี ทั้งวันที่ทุกข์ และสุข มันคงผ่านไปเร็วไวเหลือเกิน และแม้ เราอยากให้มันยาวนาน แต่ฉันและเธอ คงไม่ใช่คนกำหนด คงไม่อาจจะฝืน เมื่อต้องพบการจากลา * เพราะ กี่นาทีที่เรานั้นมี ทั้งวันที่ทุกข์ และสุข มันคงผ่านไปเร็วไวเหลือเกิน และแม้ เราอยากให้มันยาวนาน แต่ฉันและเธอ คงไม่ใช่คนกำหนด คงไม่อาจจะฝืน เมื่อต้องพบการจากลา นาน นานเท่าไร จะเก็บไว้ในหัวใจ อยู่ตรงนั้นเป็นเช่นไร (แม้จะไม่อาจยอมรับมัน) นาน นานเท่าไร จะเก็บไว้ในหัวใจ สักวันฉันก็ต้องไป (แม้จะไม่อาจยอมรับความจริง) นาน นานเท่าไร จะเก็บไว้ในหัวใจ อยู่ตรงนั้นเป็นเช่นไร (แม้จะไม่อาจยอมรับมัน) นาน นานเท่าไร จะเก็บไว้ในหัวใจ สักวันฉันก็ต้องไป (แม้จะไม่อาจยอมรับ.. ความจริง)
