//
หากมีดอกไม้ให้เธอ แววตาเธอคงสวยกว่า ดูคล้ายๆ เหมือนเธอมีน้ำตา แต่กลับกลายเป็นเพียงแค่ลมผ่าน บทกวีในยามราตรี จะปลอบเธอเอาไว้ (ไม่ต้องหวั่นไหว) หากลมหนาวนั้นพัดมาไกล ตัวฉันจะกุมมือเธอไว้ (ไม่ต้องหวั่นไหว) ไม่มีอำนาจใดๆ จะทำใจเธอนั้นอ่อนแอ (เธอรู้ไหม) * หากมีดอกไม้ให้เธอ แววตาเธอคงสวยกว่า (เธอรู้ไหม) บทกวีที่ร้องให้ฟัง กระซิบเบาๆ ว่ารักคงไม่พอ (เธอรู้ไหม) หมู่ดาวที่นั่งมองแต่ ดวงตาเธอสวยกว่า (กว่าสิ่งใด) ว่าทั้งหัวใจฉัน ฉันรักเธอทั้งใจ อยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ เพราะฉันรักเธอ อาจมีบางครั้งเธออาจจะเหงาเดียวดาย และในตอนนี้เธอมีฉันอยู่ข้างกาย บทกวีที่เรามีกัน จะกอดเราเอาไว้ (ไม่ต้องหวั่นไหว) หากลมหนาวนั้นพัดมาไกล ตัวฉันจะกุมมือเธอไว้ (ไม่ต้องหวั่นไหว) ไม่มีอำนาจใดๆ จะทำใจเธอนั้นอ่อนแอ (เธอรู้ไหม) * หากมีดอกไม้ให้เธอ แววตาเธอคงสวยกว่า (เธอรู้ไหม) บทกวีที่ร้องให้ฟัง กระซิบเบาๆ ว่ารักคงไม่พอ (เธอรู้ไหม) หมู่ดาวที่นั่งมองแต่ ดวงตาเธอสวยกว่า (กว่าสิ่งใด) ว่าทั้งหัวใจฉัน ฉันรักเธอทั้งใจ อยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ เพราะฉันรักเธอ * หากมีดอกไม้ให้เธอ แววตาเธอคงสวยกว่า บทกวีที่ร้องให้ฟัง กระซิบเบาๆ ว่ารักคงไม่พอ (ว่าฉันรักเธอ) ในยามราตรีนี้ ไม่อยากให้พ้นผ่าน มีเราอยู่ตรงนี้ ในยามรัตติกาล ในยามราตรีนี้ ไม่อยากให้พ้นผ่าน มีเราอยู่ตรงนี้ ในยามรัตติกาล
