A|G#m|F#m|E
วางAส้นสูงคู่สวยแต่ใกล้จะพังเต็มที
พลันG#mลงกลอน
ประตูสู่ห้วงสงัดราตรี
เช็ดF#mคราบเครื่องสำอาง
ใส่เสื้อคลุมงดงาม
ท่ามกลาEงฤดูใบไม้ผลิ
รักAฝากความทรงจำ
มากเกินจะกล่าวอำลา
คุณG#mนั้นจากฉันไป
พร้อมเศษเสี้ยวในหัวใจ
ไว้เจอF#mกันครั้งใหม่
สุดท้ายBก็หายจากกันไป E
รอยยิ้มหวาAนฉ่ำ
ความขมของน้ำตา
รักเราG#mใช่พรหมลิขิต
ชายไม่รู้พF#mอ
และหญิงที่แค่อยากเชื่อใจ E
ก็ต่างอ่อนไหว
* ยามเมื่อคนเรารักA
ถ้อยคำย่อมลึกซึ้ง
เพียงร้องขอG#m ก็พร้อมมอบใจ
ยามเบื่อหน่ายกลับทิ้งF#mชิงชัง
เฝ้ามองหาความพลาดพลั้งE
ในความสัมพันธ์
ความผูกพันคงเหลือAไว้เพียง
ความห่างเหิน ต่างหมางเมินG#m
เกลียดชังฉันใด
ฉันนั้นF#mที่แสงจันทร์
ดั่งรักBหนุ่มสาวเพียงหลงใหลE
A|G#m|F#m|E
รอยยิ้มหวาAนฉ่ำ
ความขมของน้ำตา
รักเราG#mใช่พรหมลิขิต
ชายไม่รู้พF#mอ
และหญิงที่แค่อยากเชื่อใจ E
ก็ต่างอ่อนไหว
* ยามเมื่อคนเรารักA
ถ้อยคำย่อมลึกซึ้ง
เพียงร้องขอG#m ก็พร้อมมอบใจ
ยามเบื่อหน่ายกลับทิ้งF#mชิงชัง
เฝ้ามองหาความพลาดพลั้งE
ในความสัมพันธ์
ความผูกพันคงเหลือAไว้เพียง
ความห่างเหิน ต่างหมางเมินG#m
เกลียดชังฉันใด
ฉันนั้นF#mคือสายลม
ดั่งรักBที่พร้อมปลิดปลิวไป E
เวลAาผันแรมปี
ยังเฝ้าG#mคิดถึงอดีต
มีวิF#mธีไหน
ให้ปล่อยวางได้สักนิดEหน่อย
ควาAมทรงจำเพียงนิด
กลับG#mชัดในหัวใจ
แม้รัF#mบไม่ไหว
รอให้เวลาเยียวยาE คงหายได้เอง
บททำนองด้วยสายAลมโชย
พัดใครหนอใครเล่ายอมG#m
หักห้ามหัวใจ
ดั่งดวงจันทร์ทอแสงF#mเบาบาง
สะกดสายตาของคนE
ดั่งนิดนิรันดร์
จุดบุหรี่มองสายAควันลอยลับผ่าน
เหมือนคุณที่ลาG#m
จากกันแสนไกล
เพราะคุณF#mคือสายลม
ดวงจันทBร์และรักหนึ่งในใจ E
อย่างน้อยเคยF#mได้พบกัน
เท่านั้นBก็สวยงามเหลือหลาEย