( 2 Times ) เส้นทาง เส้นนี้ ล้อมรายด้วยต้นยาง 106 พาฉันเข้าไปเจอ เมืองที่งามท่ามกลางหมอกสีจาง ๆ ผู้คน รอยยิ้ม มิตรไมตรีเต็มเปี่ยม ในทุก ๆ วัน หัวใจ อ่อนโยน อบอุ่นและคุ้นเคยมานาน อยากจะแนะนำให้เธอ รู้จักจัง ให้เวลา นำพา เธอมาสักวันนึง เส้นทางเดินที่หวน ชวนกลับมา ในค่ำคืนนั้น ที่เราได้พบได้เจอได้สัญญา แม้พรุ่งนี้เป็นอย่างไร อนาคตพลิ้วไหว เลือนลาง อ่อนโยนกว่า ที่ฉันคิดมองไปทุกทาง ไม่ชัดเจนยังคง เฝ้าตามหา เส้นทางฝันใกล้เข้ามาถึง เท่านี้ ความรู้สึกดี ๆ มันเอ่อล้นออกมา มองที่ฉันข้างในแววตา แล้วเธอจะเข้าใจ เธอและฉัน จะก้าวเดินไป ไปนะ ไปโตยกัน กี่ร้อน กี่หนาว ฤดูที่แปรเปลี่ยน กี่ฝน กี่พายุที่วนเวียน ทำให้ใจนั้นโตขึ้นทุก ๆ วัน ท่ามกลาง ดอกไม้ ส้มแดงอมเทา กลีบทองกวาวแย้มบาน เส้นทางที่เดิน อาจเจอะ และพบความลำบาก แต่อย่างน้อย เราก็โต ขึ้นอีกวัน และในวันที่ฉันเคว้งคว้างลอยบนฟ้าไกล ๆ ฉันยังคงได้พบ ใครสักคน ที่จะคอยส่งยิ้ม และคอยเป็นพลัง ในวันที่หมองหม่น แม้พรุ่งนี้เป็นอย่างไร อนาคตพลิ้วไหว เลือนลาง หากยังรอให้ฉันพบ และเจอเส้นทาง โหดร้ายยังไง ไม่ยอมแพ้ เพราะความรักนั้นมีความหมาย กลั่นเป็นหยดน้ำที่ยังคลอ และเอ่อล้นออกตา นี่แหละความสุขที่มีค่า มากมายเกินสิ่งใด หนาว ยังมีวันเหือดหาย น้ำค้าง กลายเป็นอุ่นไอ บนพื้น ดินยัง คง กำเนิด เกิดเป็นพันธุ์ไม้ขึ้นใหม่ ทั้งเรื่องราวที่เศร้าใจ จะทุกข์ หม่นหมอง และอ่อนไหว จะกลับกลายเป็นวันดี ปลุกรอยยิ้มที่เคยมี และยังคงมีพรุ่งนี้ ให้เริ่มใหม่ แม้พรุ่งนี้เป็นอย่างไร อนาคตพลิ้วไหว เลือนลาง อ่อนโยนกว่า ที่ฉันคิดมองไปทุกทาง ไม่ชัดเจนยังคง เฝ้าตามหา เส้นทางฝันใกล้เข้ามาถึง.. เท่านี้ ความรู้สึกดี ๆ มันเอ่อล้นออกมา มองที่ฉันข้างในแววตา แล้วเธอจะเข้าใจ เธอและฉัน จะก้าวเดินไป ไปนะ ไปโตยกัน