โรงฆ่าสัตว์ ตั๊กแตน ชลดา

ถืกแทงCข้างหลัง ไผสิยอมรับทนFได้

คนGเด้นิ่ บ่แม่นวัวแม่นควาย กะเจ็บAmเป็น

ถืกเขาCหักอก จนวาไปบ่เFป็น

ฮักGเขาหลาย จนว่าเสียเส้น เกือบหมดลมAmหายใจ

หัวใจสCลาย ปานถูกกระสุนปืนFใหญ่

ความฮักGที่เคยมีให้ อ้ายก็ลืมไปจ้Amอย

เหลือโตนCหัวใจที่มัน ยังเฝ้าFคอย

ตัดขาดGบ่เหลือฮอดฮอย บ่เหลือฮอดเศษAmใจ

น้องบ่แม่นวัวF บ่แม่นไก่ G

สิเฮ็ดจังได๋..Em จังสิลืมได้ Am

คนยังฮักF ยังรอมันสิตายG กะย้อนว่าอ้ายบ่แAmคร์

เฮ็ดปานโรงฆ่าสัตว์F

สิฆ่ากันGให้ตายแม่นบ่.C

ถ้าน้องบ่ดีพอF น้องกะสิขอ G

ย่างออกจากใจ.C

ถ้าอ้ายเบิ่ดFฮัก น้องสิบ่ฝืนGให้หัวใจไปตายC

คือฆ่ากันAm ทั้ง ๆ ที่หายDmใจ

คือเฮ็ดกันได้ Gปานโรงฆ่าAmสัตว์

ให้คึดCซะว่า เป็นเวรเป็นกรรมที่เฮาFเคยก่อ

ชาตินี้กGะเลยมาพ้อ กับความเสียAmใจ

ถ้าฝืนCฮักต่อน้องคงเจ็บแฮงFหลาย

เซาสาGถ้าอ้ายเบิ่ดใจ น้องสิบ่ฝืAmน

C F G Am ( 2 Times )

น้องบ่แม่นวัวF บ่แม่นไก่ G

สิเฮ็ดจังได๋..Em จังสิลืมได้ Am

คนยังฮักF ยังรอมันสิตายG

กะย้อนว่าอ้ายบ่แAmคร์

เฮ็ดปานโรงฆ่าสัตว์F

สิฆ่ากันGให้ตายแม่นบ่..C

ถ้าน้องบ่ดีพอF น้องกะสิขอ G

ย่างออกจากใจ..C

ถ้าอ้ายเบิ่ดFฮัก น้องสิบ่ฝืนGให้หัวใจไปตายC

คือฆ่ากันAm ทั้ง ๆ ที่หายDmใจ

คือเฮ็ดกันได้ Gปานโรงฆ่าAmสัตว์

ฝืนไปกะมีแต่ตายDm อ้ายคือเฮ็ดได้ G