Aozora no Soba ni Ite ฟ้าสีคราม

ที่ตรงนี้ ที่ๆ เราพบกันในวันที่ฟ้า มีเมฆขาวลอยอยู่ตรงนั้นไกล ๆ เธอกับฉัน เราแหงนมองดูด้วยกัน ชวนชี้ชื่นชมชื่นบาน เราตั้งชื่อให้มันมากมาย แต่ตอนนั้น ความรู้สึกที่มีจะดีแค่ไหน ในไม่ช้ามันก็จะลบเลือนไป ไม่ใช่เพียง เมฆขาวที่ลมพัดพา แต่พัดให้เราร้างกัน ให้เธอและฉันต้องไกลแสนไกล นาฬิกา หมุนพาเอาความทุกข์ไป ไม่ย้อนกลับมา ช่วยเยียวยา รักษาแผลใจของฉัน สักวันจะหาย.. * ฟ้าที่มีสีคราม ฟ้าที่ดูงดงาม ฟ้าจะอยู่ข้างฉันในวันนี้ แม้เธอไม่อยู่ จะปวดร้าว ทุกข์ทรมาน เท่าไหร่ ก็ยัง ไม่รู้.. เฝ้าดู.. และต้องผ่านไป ** ฟ้าที่มีสีคราม ฟ้าที่ดูงดงาม ฟ้าจะอยู่ข้างฉันในวันนี้ ถึงแม้เธอไม่อยู่ ไม่ว่าร้อนหรือหนาว หรือจะต้อง เปลี่ยน อีกกี่.. ฤดู.. ยิ้มสู้.. แล้วมันจะผ่านไป หากสับสน จนข้างในเริ่มโลเลไม่แน่ใจ เพียงแค่แหงนขึ้นไปมองท้องนภา จะได้เห็นเมฆขาวที่ลอยล่องไป ติดชื่อเธออยู่ข้างใน และมีตัวฉันที่ไม่เคยเปลี่ยน เส้นขอบฟ้า เหมือนเป็น เช่นความรักที่ไม่มีเสื่อมคลาย ดังแผ่นน้ำ และฟ้าที่อยู่ด้วยกัน ไม่จากไปไหน Sayonara wa aikotoba เหลือแค่เพียงน้ำตาที่ยังไหล ไหลดังสายธาร และจากนี้ ทุกความทรงจำ ที่อยู่ ข้างใน.. ใจฉัน.. ย้ำเตือน ไม่มีเลือนหาย Sayonara wa aikotoba แม้จะมีน้ำตา แต่ตอนนี้ต้องคิดกันเสียใหม่ หากวันนี้ เส้นทางที่เรา ต้องเดิน แตกต่าง กันไป แต่สักวัน.. จะพบกันใหม่อีกครั้ง ( ซ้ำ * , ** ) ( 2 Times ) ||