สายลมที่หลับใหล อิมเมจ สุธิตา ft. หนึ่ง จักรวาล

อยู่ตรงนี้ใBmaj7จฉันลอยไป ท่ามกลางBbm7ลมพัดพริ้ว

ใต้แสงG#m7จันทร์ทรา หมู่เมฆC#ลอยไกลออกไป F#

กลั้นหยดน้ำBmaj7ตาไว้ไม่ไหว แม้พยายาBbm7มเพียงใด Ebm

มันไหลBmaj7ลงไป ตกสู่G#m7ท้องทะเลคBbราม

* เธออยู่สูงF#mและไกลเกินกว่าC#m ที่ฉันDจะเอื้อมถึงA

ถึงแม้ว่Bm7าความเป็นจริง

เธอDไม่ได้อยู่ไกลจากตัวG#m7ฉันเลย         C#

ใจของฉันF#mมันเริ่มรู้สึกC#m หม่นหมองDและเดียวดายA

รักเราBm7ที่มาจากฟ้า กลายC#m7เป็นดั่งสายลมที่หลับDใหล

ดั่งแม่น้ำBmaj7ที่กว้างเกินไป และฉันBbm7ไม่เหลือใคร

มันสายG#m7เกินไป เจ็บลึกC#สุดหัวใจ F#

ต่อให้ฉันBmaj7จะกุมมือเธอ และพยายาBbm7มเท่าไหร่ Ebm

ดวงตาBmaj7คู่นั้น กลับG#mมืดมิดไร้แสงBbดาว

( ซ้ำ * )

มองEbmภาพเธอBb/Dไกลออกไป F#

ดั่งสายG#7ลมได้พัดพา รักBของฉันไปไกลG#m7

จากไปแสนไกล

( ซ้ำ * )

อยู่ตรงนี้ใจฉันลอยไป ท่ามกลางลมพัดพริ้ว ใต้แสงจันทร์ทรา หมู่เมฆลอยไกลออกไป กลั้นหยดน้ำตาไว้ไม่ไหว แม้พยายามเพียงใด มันไหลลงไป ตกสู่ท้องทะเลคราม * เธออยู่สูงและไกลเกินกว่า ที่ฉันจะเอื้อมถึง ถึงแม้ว่าความเป็นจริง เธอไม่ได้อยู่ไกลจากตัวฉันเลย ใจของฉันมันเริ่มรู้สึก หม่นหมองและเดียวดาย รักเราที่มาจากฟ้า กลายเป็นดั่งสายลมที่หลับใหลดั่งแม่น้ำที่กว้างเกินไป และฉันไม่เหลือใคร มันสายเกินไป เจ็บลึกสุดหัวใจ ต่อให้ฉันจะกุมมือเธอ และพยายามเท่าไหร่ ดวงตาคู่นั้น กลับมืดมิดไร้แสงดาว มองภาพเธอไกลออกไป ดั่งสายลมได้พัดพา รักของฉันไปไกล จากไปแสนไกล