//
มื่อนี้ผมมีแนวมาเว้าให้ฟัง เป็นเรื่องราวความหลังที่ยังฝังใจ มันเกิดขึ้นตอนที่ผมยังเรียน ม.ปลาย เป็นสิ่งที่ผมจำได้ บ่เคยลืม * มื่อนั้นผม Add Facebook ผู้สาวอันนึงไป บ่บอกดอกว่าเป็นไผให้เจ้าฮู้เอง เป็นเวลา 18 นาฬิกา เค็ง ๆ ผมนั่งจอบนั่งเล็งว่าเขาสิรับ Add บ่ ** แล้วเขากะรับ Add ผมมาดีใจแท้น้อ ผมเลยทักแชทไปเนาะว่าเฮ็ดหยังอยู่ เขากะเลยตอบมาว่ากินข้าวอยู่ ให้อดใจรอสักครู่กินข้าวแล้วสิแชทกลับ *** ไอ้ผมกะรอร้อรอ จนมาฮอดมื้อนี้ เป็นเวลา 3 ปี เห็นจะได้ ป่านนี้เจ้าคือสิอ้วนเป็นควาย เจ้าคือสิใหญ่คือช้าง.. คันเจ้าสิกินข้าวโดนป่านนี้ เฮ็ดนาจักท่งจังสิพอละนาง อ้ายถ่าแชทเจ้าจนโทรศัพท์อ้ายฮ้าง ป่านนี้นาง.. (คงสิท้องแตกตาย) ( ซ้ำ * , ** , *** , *** ) คั่นเจ้าได้ฟัง เพลงนี้แล้ว คั่นแม่นกินข้าวแล้วกะแชทหาอ้ายแน่เด้อ 3 ปีที่อ้ายได้เฝ้ารอเธอ และอ้ายสิรอต่อไป กินโดนโพด ข้าว..
