เธอบอกว่าวันนี้เป็นวัน ที่สวยงาม เธอบอกว่าวันนี้เป็นวัน ของเรา.. เธอบอกว่าวันนี้ไม่เคย มีเหงา เธอบอกว่าวันนี้มีเราสองคน.. บอกว่ารักอย่างงั้น บอกว่ารักอย่างเงี้ย บอกว่ารักแต่ฉัน บอกว่าเราสำคัญ มีแต่เธอกับฉัน ไม่มีใครอื่นนั้น ยอมให้เธอคนเดียว เธอนั้นก็รู้อยู่แก่ใจ จำได้ไหม คำพูดของเธอพูดที่มา ทำให้ในใจเราเหมือนฟ้า มีแสงสดใสไม่จืดจาง เธอทำให้ใจเราเบิกบาน ไม่เคยมีใคร ที่จะพาเราไปถึงจุดนั้น แต่ทุกคำพูดของเธอนั้น มันจางหายไปหรือว่ามัน อาจ.. เป็น เพียงคำพูดลมลม แล้งแล้ง เท่านั้น.. ที่เธอพูดออกมา.. ไหนว่าจะไม่หลอกกัน ไหนว่าเธอจะมีฉัน ไหนว่าเธอ จะเป็นเหมือนเก่า.. ไหนว่าจะไม่หลอกกัน ไหนว่าเธอจะมีฉัน ไหนว่าเธอจะเป็นเหมือนเก่า.. หลอกกันซะยังงั้น หลอกกันฃะยังเงี้ย ทำไมทำกันแบบเนี้ย ทำไมเป็นคนแบบเนี่ย เอาใจเราไปทำเสีย คำพูดของเธอไม่ clear เอาพูดตรงตรงนะ yeah yeahhhhh yeah yeahhhhh คนดีดีต้องเสีย เพราะเธอ you know you know you know ทำเอาเรา แทบตาย alone in my zone แต่ตอนนี้ ก็รู้ว่า.. สุดท้ายนั้นคงเป็นดั่งนิทาน สุดท้ายฉันคงเป็นแค่คนเก่า.. และดอกไม้นั้นที่มี เธอให้เขา แต่ดอกไม้นั้นของเรา ใช่ไหม.. อาจ.. เป็น เพียงคำพูด ลมลม แล้งแล้ง เท่านั้น.. ที่เธอพูดออกมา.. ไหนว่าจะไม่หลอกกัน ไหนว่าเธอจะมีฉัน ไหนว่าเธอ จะเป็นเหมือนเก่า.. ไหนว่าจะไม่หลอกกัน ไหนว่าเธอจะมีฉัน ไหนว่าเธอ จะเป็นเหมือนเก่า.. ตลอดไป.. เหมือนเก่า.. ตลอดไป.. เหมือนก่อน.. เพราะฉันมีเพียง มีเพียงหยดน้ำตา ที่มันรินไหลออกมา เหตุมันคงเป็นเพราะ เธอทำ ฉันเจ็บ มีเพียงหยดน้ำตา ที่มันไม่มีแม้ค่า แต่เจ็บข้างในมันลึก จนปานจะขาดใจ