ไวรัสไอต้าว

เหม่อมองท้องฟ้า แสนกว้างไกล ไอต้าวอยู่แห่งใด คาดเดาไม่ได้เลย สบายดีไหม บนโลกของฉัน อันตราย โรคระบาด ทำใจฉันแทบวอดวาย ฉันกลัวโรคร้าย มีไวรัส ที่ชื่อไอต้าว อาการมันคือตัวฉัน นั้นต้องปวดร้าว เวลาที่เห็นคนเดินกุมมือ แล้วฉันต้องเศร้า ขอเธอช่วยบินกลับมา ไม่รู้เธอมองเห็นฉันบ้างไหม ฉันกินให้หน้าฉันใหญ่กว่าใคร รอให้ต้าวเข้ามาหยิกแก้มนี้.. แต่ถ้าไม่เห็นก็ไม่เป็นไร ฉันจะเก็บแก้มที่ป๊องป่องเอาไว้ รอให้ต้าวเข้ามาหยิกผู้เดียว ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดมาก ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดพล่าม ฉันได้แต่มองเธอในรูปภาพ ฉันเองที่ทำให้มันยุ่งยาก ฉันเลยคิดถึงเธอจนแทบคลั่ง ฉันเลยเอาหัวโขกฝาห้องบ้าง ทำเป็นเล่นตัวโถ่ไอหน้างั่ง สุดท้ายไม่มีเธอที่อยู่ข้างข้าง มีไวรัส ที่ชื่อไอต้าว อาการมันคือตัวฉันนั้นต้องปวดร้าว เวลาที่เห็นคนเดินกุมมือ แล้วฉันต้องเศร้า มันเหงาหัวใจ ขอ UFO บอกเธอให้รู้.. oh i miss you.. ไม่รู้เธอมองเห็นฉันบ้างไหม ฉันกินให้หน้าฉันใหญ่กว่าใคร รอให้ต้าวเข้ามาหยิกแก้มนี้.. แต่ถ้าไม่เห็นก็ไม่เป็นไร ฉันจะเก็บแก้มที่ป๊องป่องเอาไว้ รอให้ต้าวเข้ามาหยิกผู้เดียว ไม่รู้เธอ คิดถึงฉันบ้างไหม ก็ระยะทางมันห่างกันไกล หน้าฉันมันใหญ่ได้เท่านี้.. แต่ถ้า ไม่คิดถึงไม่เป็นไร ฉันจะกินให้หน้าฉันใหญ่ต่อไป และฉันก็จะคิดถึงเธอ..