GBm|CD( 2 Times )
คงGจะดีถ้ามีวิชาBm มีคาถาAm เสกใครให้หายDไป
ใครGบางคนไม่เคยเข้าใจ Bmว่าทรมานAmเท่าไหร่
กับการDที่ต้องจดจำ
* เธอC.. เธอใช้วิชาอะไร Bm
ลืมฉันAmไป ง่ายCดาย อยากทำDได้อย่างเธอ
** สุดGท้าย ฉันDมันไม่มีวิธี C
ไม่อาจBmจะหนี Amเรื่องราวCที่เคยผ่านDมา
อยากจะลืมGกลับจำBm กลับทำEmให้ย้อนมาC
ยังมีเธอAmอยู่ในสายตาBm อยากให้เธอCได้รู้ว่าD
ฉันคงต้องยอม[(G)]เธอ
ยอมGให้เธอก่อน ฉันBmคงต้องยอมเธอก่อน
ฉันAmคงจะไม่วิงวอนDให้เธอนั้นหายไป
ยอมGให้เธอเป็นนางฟ้าBm ส่วนเทวดาต้องชาติใหม่
เป็นAmเทวดาเมื่อไหร่D จะเสกให้เธอเป็นคิงคอง
CD
ความGเป็นจริงต้องยอมรับมันBm
ที่คนอย่างฉันAmมันไม่ใช่เทวดาD
ยอมGให้เธอได้เป็นนางEmฟ้า
ที่มีคาถาAmเสกฉันให้หายDไป
( ซ้ำ *, ** )
G|Bm|Am|D|G|Em|Am|D
( ซ้ำ *, ** )
ยอมGให้เธอก่อน ฉันBmคงต้องยอมเธอก่อน
ฉันAmคงจะไม่วิงวอนDให้เธอนั้นหายไป
ยอมGให้เธอเป็นนางฟ้าBm ส่วนเทวดาต้องชาติใหม่
เป็นAmเทวดาเมื่อไหร่D จะเสกให้เธอเป็นคิงคอง
เธอGอาจจะมองว่าเพ้อเจ้อ แต่อBmยากให้เธอได้รู้ว่า
พอAmถึงเวลาแล้วฉันจะเสกDให้เธอนั้นพุงป่อง
เสกGให้เธอเป็นฝาหม้อ เสกBmเป็นสามล้อแถวมาบุญครอง
เสกAmหนังควายเข้าท้องDให้เธอนั้นจุกตายG
ต้องยอมเธอAmที่เป็นนางฟ้าBm
แต่เมื่อไหร่Cที่ฉันเป็นเทวดาD แล้วเธอจะเห็น.. ดี G
