D|Bm|F#m|F#7
D|Bm|F#m|F#7
ร้อยDความทรงจำ เริ่มBmจะเลือนลาง
เหลือF#mเพียงที่ว่าง ที่อยู่ใF#7นใจ
เก้าDอี้ข้างเธอ นั้นBmยังว่างเปล่า
คิดF#mถึงวันเก่า แต่กลับไปไF#7ม่ไหว
ใครDกันจะหยั่งรู้ข้างใน Bm
ว่ามันยากเย็นแค่ไหนF#m
ที่ต้องทำใจ เพื่อปล่อยF#7มือเธอ
ใคDรเค้าคิดว่าเราสองคนBm
จะต้องไปได้ไกลF#m จับมือกันไว้เสมอF#7
โลกนี้ไม่มีใBmคร
ที่จะเลวร้ายC#mมากจนเกินไป
มีแDmค่หัวใจ ที่มันสวนEทาง
เก้าอี้ตรงนี้ Dจะมีใครนั่งหรือเปล่าE
คำถามในใจเบาC#m ๆ ไม่ให้เธอได้ยิน
ไม่มีสิทธิ์F#mแม้จะเสียดาย
คงไม่ใช่ที่ขDองฉัน ฉันรู้ดี E
และสักวันคงจะมีใC#mครมาแทนที่กัน
และฉันF#mเองต้องเข้าใจ
ว่าฉันไม่ควรBm.. ไม่ควร.C#m.
และไม่F#mควรกลับ Eไปนั่งที่เดิม
ในสุDดท้ายต้องเรียนรู้และก็ทำใจ
แม้ว่Bmาจะรักแต่ก็เข้ากันไม่ได้
เคยF#mพยายาม แต่มันก็ทำF#7ได้เพียงสุดทาง
เหมือนDจักรวาลนั้นคงไม่ต้องการ
เลยBmเหวี่ยงเรากั้นเราออกไปให้ห่าง
โลกF#mเธอและฉันมันช่างดูต่าง
แม้เธอF#7จะอยู่ตรงนั้น
โลกนี้ไม่มีใBmคร
ที่จะเลวร้ายC#mมากจนเกินไป
มีแDmค่หัวใจ ที่มันสวนEทาง
เก้าอี้ตรงนี้ Dจะมีใครนั่งหรือเปล่าE
คำถามในใจเบาC#m ๆ ไม่ให้เธอได้ยิน
ไม่มีสิทธิ์F#mแม้จะเสียดาย
คงไม่ใช่ที่ขDองฉัน ฉันรู้ดี E
และสักวันคงจะมีใC#mครมาแทนที่กัน
และฉันF#mเองต้องเข้าใจ
ว่าฉันไม่ควรBm.. ไม่ควร.C#m.
และไม่F#mควรกลับ Eไปนั่งที่เดิม
D|Bm|F#m|F#7
D|Bm|F#m|F#7
ไม่ต้องการ.. ไปให้ห่าง..
