ไม่รู้/คิดถึง/ไปถึง/เมื่อไหร่ (GAME OVER)

เพราะฉันไม่รู้คิดถึงไปถึงเมื่อไหร่ ไม่รู้ต้องหนีความจริงอีกนานแค่ไหน ทั้งๆ ที่รู้ทำร้าย ทั้งๆ ที่รู้ไม่สำคัญ ทั้งๆ ที่รู้วันหนึ่งว่าฉันต้องหาย.. ไป หยดละอองของแสงดาว กับเรื่องราวที่เคยเป็นดั่งฝัน กลิ่นไอดินที่ล่องลอย คนหนึ่งคนยังเฝ้าคอย แต่อีกคนหลงทางไปอย่างนั้น โอ้ใจเอยหนอใจ กลับไม่เคยเข้าใจความเจ็บช้ำ เสียใจ เสียดาย ก็เท่านั้น.. * เพราะฉันไม่รู้คิดถึงไปถึงเมื่อไหร่ ไม่รู้ต้องหนีความจริงอีกนานแค่ไหน ทั้งๆ ที่รู้ทำร้าย ทั้งๆ ที่รู้ไม่สำคัญ ทั้งๆ ที่รู้วันหนึ่งว่าฉันต้องหาย.. ไป และฉันไม่รู้จะรักไปถึงเมื่อไหร่ จะทรมานตัวเองอีกนานแค่ไหน อีกล้านหยดน้ำตา คงไม่เพียงพอ พอที่จะลบ เธอจากหัว.. ใจ เรื่องราวที่เคยเป็นดั่งฝัน ถึงวันที่ต้องตื่น และถึงเวลาต้องร่ำลา ถึงตรงทางที่แยกไป แต่รักยังคงชัดเจนอย่างนั้น.. * เพราะฉันไม่รู้จะคิดถึงไปถึงเมื่อไหร่ ไม่รู้ต้องหนีความจริงอีกนานแค่ไหน ทั้งๆ ที่รู้ทำร้าย ทั้งๆ ที่รู้ไม่สำคัญ ทั้งๆ ที่รู้วันหนึ่งว่าฉันต้องหาย.. ไป และฉันไม่รู้จะรักไปถึงเมื่อไหร่ จะทรมานตัวเองอีกนานแค่ไหน อีกล้านหยดน้ำตา คงไม่เพียงพอ พอที่จะลบ เธอจากหัว.. ใจ