เหลือFmทิ้งไว้ เพียงแต่ความFmM7หลัง
กับFm7ชีวิต ที่อ้างว้างFm6เดียวดาย
เคว้งC#คว้างและทุกข์Cmทน
สับสนA#mจนไร้จุดCmหมาย
ไม่มีคC#น.. ไม่มีใD#คร..
เหลือFmทิ้งไว้ เพียงแต่ตัวFmM7ฉัน
อยู่กัFm7บความฝัน ที่ต้องพังFm6ทลาย
ฝันC#ไว้เสียสวยCmงาม
แต่แล้วA#mมันก็ผ่านCmไป
ผ่านC#ไปเหมือนสายD#ลม
ที่ไร้ร่องG#รอย C
* ไม่มีใFmคร ไม่เหลือFmM7ใคร
สิ่งที่คว้าFm7ไป มันกลับเลื่อนFm6ลอย
ได้แC#ต่รอคอยD# คนที่จากG#ไป C
นั่งมองFmเงา มองอย่างเหงาFmM7ใจ
ก็ไม่รู้ว่Fm7า นานอีกเท่าFm6ไร
กว่าC#สิ่งที่เสียD#ไปจะกลับมาG# C
ควาFmมทรงจำ มันช่างปวดFmM7ร้าว
เมื่อFm7มีความเหงา คอยทิ่มแทงFm6หัวใจ
หลงC#เหลือแค่น้ำCmตา
ที่เหมือนA#mไหลมาไม่ขาดCmสาย
กับC#สิ่งที่ฝังD#ใจ ไม่อาจลืมG# C
Fm|FmM7|Fm7|Fm6
C#Cm|A#mCm|C#D#|G#C
Fm|FmM7|Fm7|Fm6
C#D#|G#C
Fm|FmM7|Fm7|Fm6
C#D#|G#|C
( ซ้ำ * )
อาจC#เป็นเช่นนี้ไD#ป ตลอดG#กาล
