ไม่มีอีกแล้ว

จากนาทีที่เธอบอกลา หยดน้ำตาไม่เคยจางหาย บอกตัวเองยังไง ชีวิตต้องเดินต่อไป แค่ไม่มีเธอ พยายามทำความเข้าใจ ว่าเรามันคงไม่คู่ควร ที่จะชวนเธอมาร่วมทาง ที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้ ต่อจากนี้ ต้องเดินเพียงลำพัง วันที่ไม่มีเธอ อยู่ข้างฉัน * ไม่มีอีกแล้ว.. สายตาคู่นั้น ที่คอยห่วงใยฉัน.. ในวันที่เดียวดาย ร่องรอยความรัก ที่มัน(ได้เกิดขึ้น)(ยังติดตรึง)ในใจ พยายามลบมันเท่าไหร่ สุดท้ายฉันก็ไม่เคยลืม เธอจากไปแล้ว และฉันต้องปวดใจแค่ไหน มันคงไม่เป็นอะไร เมื่อเธอต้องการจะไป.. ฉันเข้าใจดี เธอคงคิดว่าฉันนั้นลืมง่าย เธอคงคิดว่าฉันนั้นสุขใจ ไม่มีความสุขใดเท่าตอนที่เราได้อยู่.. ด้วยกัน ในวันนี้ที่ฉันเดินออกมา บางเวลาทำเหมือนไม่ใส่ใจ อยากจะขอเวลาพักใจสักนิด ให้หายเหนื่อย ต่อจากนี้ เธอคงต้องดูแลตัวเอง ไม่มีฉันที่คอยอยู่ข้างเธอ ( ซ้ำ * ) เมื่อก่อนเคยรักยังไง ตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม ฉันคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว ( ซ้ำ * )