ไม่พูดมากเจ็บคอ

เธอเบื่อไหมกับคนอย่างฉัน เบื่อไหมที่ฟังคำเดิมทุกวัน ที่บอกว่ารักกัน คิดถึงกันอย่างโน้นอย่างนี้ เธอเบื่อไหมกับคำพูดจา ที่ในบางครั้งไม่ค่อยจะดี ต้องทะเลาะกันทุกที ทำให้มีน้ำตา จนบางครั้งก็กลัวนะ กลัวว่าเธอจะเบื่อฉัน กลัวว่าเธอไม่คิดถึงกัน กลัวเธอไม่รักฉันอย่างเคย * ไม่รู้จะพูดอะไรให้เธอซึ้งใจ มากไปก็กลัวเจ็บคอ ขอมีเธอข้างกายก็พอ อยู่เป็นคนของหัวใจ และฉันจะทำทุกหนทาง ให้เธอและฉันไม่แยกกันไป จะอยู่กับเธอตราบจนวันตาย ให้ร่างกายผุพังลงไป ให้รักมันยืนยาว แต่บางครั้งก็กลัวนะ กลัวว่าเธอจะเบื่อฉัน กลัวว่าเธอไม่คิดถึงกัน กลัวเธอไม่รักฉันอย่างเคย ( ซ้ำ * ) ไม่รู้จะพูดอะไรให้เธอซึ้งใจ โว้โอ้โอโอ้โอ.. แค่มีเธอก็พอ อยู่เป็นคนของหัวใจ และฉันจะทำทุกทาง ให้เธอและฉันไม่แยกกันไป จะอยู่กับเธอตราบจนวันตาย ให้ร่างกายผุพังลงไป ให้รักมันยืนยาว โว้ โห้.. โอ โอ แค่มีเธอก็พอ เท่านี้ ก็ดีต่อใจ..