F
บ่แFม่น ว่าอ้ายAmบ่ฮัก
กะย้อนว่าฮักA#เลยปล่อยให้เจ้าไปมีคCวามสุข
ถึงFอ้ายต้องเป็นAmทุกข์
ต้องจมอยู่กับA#ความหลังความเก่า
ของสองเฮาCกะบ่เป็นหยัง
แฮงFเห็นเขาดีส่ำAmได๋
อ้ายกะแฮงอายA#ที่เคยดึงเจ้า
มาเว้าทางฝันCนำกัน
แล้วFนี่ฮักเฮาคงสิพ้อAmทางตัน
เมื่อเจ้านั้นA#พบผู้พ้อทางใหม่Cที่ไปได้ดี F
สิบ่รั้งGmเจ้าไว้ Cให้เจ้าไปกัAmบเขา Dm
ได้เห็นเจ้าA# มีความสุขCอ้ายกะดีใจหFลาย
เมื่อความฮักA#มันคือการให้ C
คือสิ่งสุดท้ายAmที่อ้ายจะให้เDmจ้า
ฮักเฮาA# อ้ายสิเก็บไว้ให้ลึกๆ สุดหัวCใจ
ไปฮักกันFกับเขา Amสาเด้อDmหล่า
เจ้าบ่ต้องมาหัวซาA# คนที่บ่Cมีค่าคืออ้ายFดอกเด้อ
ปล่อยให้มันเจ็บF แล้วกะจบAmกันไปสาเด้อDm
อ้ายอยากให้เจ้าได้เจอA# ได้พบพ้อกับคนที่เขาดีกว่าC
เจ้าอย่ามาเสียเวลากับอ้ายFเลย.. G
ไปฮักกันGกับเขา Dสาเด้อEmหล่า
เจ้าบ่ต้องมาหัวซาC คนที่บ่Dมีค่าคืออ้ายGดอกเด้อ
ปล่อยให้มันเจ็บG แล้วกะจบDกันไปสาเด้อEm
อ้ายอยากให้เจ้าได้เจอC ได้พบพ้อกับคนที่เขาดีกว่าD
เจ้าอย่ามาเสียเวลากับอ้ายGเลย..
Em|C|D|G
