ไปรยา

* ฉันเคยพูดคำว่า

รัก

อยู่ในข้อความที่ฝากไว้

พูดถึงเธออยู่เป็นประจำ

ไม่ได้บังคับแต่จากใจ

ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้

โง่

ที่นั่งดูเธอเดินจากไป

ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอ

เดือนละครั้งไม่รู้เธอจะลำบากมั้ย

และถ้าไม่ลำบากไป

ฉันขอแค่แวะไปฝากใจ

ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน

ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง

ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร

** เพราะ

รักเธอมากไป

ก็เลยต้องผิดหวัง

เพราะ

ฉันไม่เข้าใจ

ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน

ยัง

จำเรื่องวันเก่า

แต่เธอเหมือนคนใหม่

เป็นใ

คร

ที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใ

คร

แต่ฉันไม่เป็น

ไรนะเธอ

จากใจลูกผู้ช

าย..

คนนี้

ยัง

คงรักเพียงแต่เธอ

* ฉันเคยพูดคำว่า

รัก

อยู่ในข้อความที่ฝากไว้

พูดถึงเธออยู่เป็นประจำ

ไม่ได้บังคับแต่จากใจ

ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้

โง่

ที่นั่งดูเธอเดินจากไป

ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอ

เดือนละครั้งไม่รู้เธอจะลำบากมั้ย

และถ้าไม่ลำบากไป

ฉันขอแค่แวะไปฝากใจ

ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน

ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง

ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร

แม้ว่าวันเว

ลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

ความทรงจำของเธอ

มันไม่เคยออกไปจากใจ

ชื่อของเธอยัง

ฝัง

อยู่ตรงที่กลางหัวใจ

ตั้งแต่วันที่เธอไปฉันไม่อยากเริ่มวันใหม่

ใครมาทำให้เธอเป

ลี่ยน

แล้วปล่อยให้ฉันต้องช้ำใจ

ทุกครั้งที่ฉันนั้นหนาว

เธอเป็นดังเหมือนเพลิงไฟ

คิดถึงไออุ่นเ

ดิม

ฉันได้แค่ถามว่าทำไม

รู้ทั้งรู้ว่าเจ็บ ไอ้เราก็ได้แค่ทำใจ

เพราะทุกเช้าที่ฉันตื่น

มา

ฉันเคยมีเธอมาอยู่ข้างๆ

เหมือนความทรงจำมันหลอน

ยังคิดว่าเธอนอนอยู่ข้างๆ

แต่ว่าความเป็นจริงมันเ

หงา

ฉันได้แค่บอกตัวเองให้พอ

เพราะว่าน้ำตาที่มันได้ไหล

เธอรู้ไหมมันทรมาน

ฉันยังมีเธออยู่ในใ

จแม้ใครจะว่ายังไงก็ตาม

ยังรอเธออยู่ที่เดิม

เหมือนเธอรอฉันให้ไปที่บ้าน

ยังคงมีภาพเ

ธอทุกครั้งที่ฉันได้ก้าวเดิน

ฉันแค่อยากอยู่ข้างๆ เธอ

แต่ตอนนี้เห็นแค่ภาพเบลอ

** เพราะ

รักเธอมากไป

ก็เลยต้องผิดหวัง

เพราะ

ฉันไม่เข้าใจ

ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน

ยัง

จำเรื่องวันเก่า

แต่เธอเหมือนคนใหม่

เป็นใ

คร

ที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใ

คร

แต่ฉันไม่เป็น

ไรนะเธอ

จากใจลูกผู้ช

าย..

คนนี้

ยัง

คงรักเพียงแต่เธอ..

เส

มอ..

เส

มอ..

เส

มอ..

เส

มอ..

คนเ

ดียว..