Dm|C|A#|A
คนDmไม่รู้จักพอ
ให้ดีเท่าไรก็Cคงไม่พอใจ
หรือต้องเสียA#สิ่งนั้นไป
ถึงจะเห็นCคุณค่าของมัน
เสื้อDmตัวเก่าตัวรัก
แม้จะถูกซักAmตากแดดร้อยครั้ง
ก็ยังเป็นA#ตัวนั้น
ถ้าเธอCยังอยากสวมFใส่
ฉันDmคนเก่าคนเดิม
ที่เธอเคยชื่นAmชมวันนั้น
นับวันA#คุณค่าของฉันC
นั้นหมดหายFไป
คำบอกรักDmที่มันเคยหวาน
พอพูดนานนานAmก็จืดจางไป
และควาA#มห่วงใย
ก็กลายCเป็นความน่ารำFคาญ
ของGmที่เคยใช้ พอได้ใหม่Amก็ทอดทิ้งมัน
เธอA#เลยลืมฉัน เมื่อตอนมีเCขาเข้ามา
* นี่ใช่ไหมA#ได้ใหม่ลืมเก่าC
นี่ใช่ไหมAmที่ลืมเราหมดแล้วDm
นี่ใช่ไหมGmเค้าเรียกกินแห้วC
หรือขวัดด้งเปล่าF
ตอนรักกันA#สัญญิงสัญญาC
จะปรารถนาAmแค่เพียงตัวเราDm
สุดท้ายGmน้ำตา ต้องเช็ดCหัวเข่าอีกแล้วF
INSTRA#|Am|GmC|FA
A#C|AmDm|GmC|F
ฉันDmคนเก่าคนเดิม
ที่เธอเคยชื่นAmชมวันนั้น
นับวันA#คุณค่าของฉันC
นั้นหมดหายFไป
คำบอกรักDmที่มันเคยหวาน
พอพูดนานนานAmก็จืดจางไป
และควาA#มห่วงใย
ก็กลายCเป็นความน่ารำFคาญ
ของGmที่เคยใช้ พอได้ใหม่Amก็ทอดทิ้งมัน
เธอA#เลยลืมฉัน เมื่อตอนมีเCขาเข้ามา
* นี่ใช่ไหมA#ได้ใหม่ลืมเก่าC
นี่ใช่ไหมAmที่ลืมเราหมดแล้วDm
นี่ใช่ไหมGmเค้าเรียกกินแห้วC
หรือขวัดด้งเปล่าF
ตอนรักกันA#สัญญิงสัญญาC
จะปรารถนาAmแค่เพียงตัวเราDm
สุดท้ายGmน้ำตา ต้องเช็ดCหัวเข่าอีกแล้วF
* นี่ใช่ไหมA#ได้ใหม่ลืมเก่าC
นี่ใช่ไหมAmที่ลืมเราหมดแล้วDm
นี่ใช่ไหมGmเค้าเรียกกินแห้วC
หรือขวัดด้งเปล่าF
ตอนรักกันA#สัญญิงสัญญาC
จะปรารถนาAmแค่เพียงตัวเราDm
สุดท้ายGmน้ำตา ต้องเช็ดCหัวเข่าอีกแล้วF
Dm|C|A#|C|D