ได้แต่นึกถึง

ดูแววตาก็รู้เธอมีอะไร แต่ฉัน คงไม่ อ่านใจ เธอได้เหมือนเดิม.. เป็นแววตาที่ฉันเคยสัมผัส แต่ฉัน คงไม่ อาจทำ ให้มันเป็นเหมือนเดิม.. * เราทั้งสองจากกันเมื่อวันที่ต้องลา เมื่อชีวิตเดินมาถึงปลายทางสุดท้าย ต่างคนต่างเสียใจ เมื่อเราต้องไกลกัน จากวันนั้น วันนี้ฉันยังไม่อาจลืม ** ได้แต่นึกถึงอดีต ที่ฉันเคยมีเธออยู่ แต่ก็.. รู้เธอคงไม่ย้อนมา มีแค่ฉัน ที่นึกถึงอดีต และเสียน้ำตา ให้กับมัน เพราะฉันไม่เคยจะลืมมันได้เลย เมื่อวันเวลาเปลี่ยนผันฉันต้องเข้าใจ ว่าฉันคงไม่กลับไป เป็นดังเหมือนเดิม.. มันทำให้เราเรียนรู้ในการเริ่มใหม่ และการที่ต้องเสียใจ ที่ต้องลืมเธอ.. * เราทั้งสองจากกันเมื่อวันที่ต้องลา เมื่อชีวิตเดินมาถึงปลายทางสุดท้าย ต่างคนต่างเสียใจ เมื่อเราต้องไกลกัน จากวันนั้น วันนี้ฉันยังไม่อาจลืม ** ได้แต่นึกถึงอดีต ที่ฉันเคยมีเธออยู่ แต่ก็.. รู้เธอคงไม่ย้อนมา มีแค่ฉัน ที่นึกถึงอดีต และเสียน้ำตา ให้กับมัน เพราะฉันไม่เคยจะลืมมันได้เลย ได้แต่นึกถึงอดีต ที่ฉันเคยมี เธออยู่ แต่ก็ รู้.. ** ได้แต่นึกถึงอดีต ที่ฉันเคยมีเธออยู่ แต่ก็.. รู้เธอคงไม่ย้อนมา มีแค่ฉัน ที่นึกถึงอดีต และเสียน้ำตา ให้กับมัน เพราะฉันไม่เคยจะลืมเธอได้เลย