ให้เราเดินช้าลง

ผู้คนเริ่มจาง ดอกไม้ข้างทางก็เริ่มเหี่ยวลง แล้วเธอถามมา ว่ายังฟังกันอยู่รึเปล่า ฉันแค่คิดอะไรนิดหน่อย แค่นั้นเอง เหมือนเดิมทุกที มือสองเรากุมไว้อย่างเคย เหมือนดังเช่นเคย เราเริ่มพากันเดินช้าลง ให้เส้นทางนี้ไม่มีวันจบ เท่านั้นเอง * จะต้องเดินอีกไกลสักเท่าไหร่ ไม่อยากทำให้เธอต้องลำบาก ยิ่งฉันรั้งเธอไว้มากเท่าไหร่ กลัวจะทำให้เธอยิ่งไกลห่าง หากเธอรู้และเธอคิดเหมือนกัน ก่อนที่เธอและฉันต้องลาจาก อยากให้รู้.. ว่าฉันรัก ให้เธอลองกลับไปคิดดูได้ไหม คืนนี้ลาก่อน ให้เธอพักผ่อน พรุ่งนี้เราคง ได้พบกันอีกครั้ง ฉันหวังว่าสักวัน ฉันคงจะพูดคำๆ นั้น.. ออกไป * จะต้องเดินอีกไกลสักเท่าไหร่ ไม่อยากทำให้เธอต้องลำบาก ยิ่งฉันรั้งเธอไว้มากเท่าไหร่ กลัวจะทำให้เธอยิ่งไกลห่าง หากเธอรู้และเธอคิดเหมือนกัน ก่อนที่เธอและฉันต้องลาจาก อยากให้รู้.. ว่าฉันรัก ให้เธอลองกลับไปคิดดูได้ไหม ( 2 Times ) * จะต้องเดินอีกไกลสักเท่าไหร่ ไม่อยากทำให้เธอต้องลำบาก ยิ่งฉันรั้งเธอไว้มากเท่าไหร่ กลัวจะทำให้เธอยิ่งไกลห่าง หากเธอรู้และเธอคิดเหมือนกัน ก่อนที่เธอและฉันต้องลาจาก อยากให้รู้.. ว่าฉันรัก ให้เธอลองกลับไปคิดดูได้ไหม ให้เธอลองกลับไปคิดดูได้ไหม แค่เธอลองกลับไปคิดดูได้ไหม