วันที่เคยมืดมนและเงียบเหงา โลกที่ดูกว้างใหญ่และว่างเปล่า รู้ไหม มันหน้ากลัวเท่าไร เวลาที่มองไม่เห็นใคร จากวินาทีที่เธอเข้ามา โลกก็สวยงามในพริบตา ใครกันที่เปลี่ยนโลกฉันไป เป็นใครล่ะถ้าไม่ใช่เธอ ฟ้าที่กว้างไกล อาจน่ากลัวเกินไป ถ้าไม่มีเธอตรงนี้ รู้ไหมเธอทำให้ฉันมากเท่าไหร่ ดั่งสายลมที่หวังดี * ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ทางจะไกล เพราะฉันรู้ว่าตรงนี้ฉันมีใคร ฉันยังบินไปไกลได้อีก เพราะลมใต้ปีก ที่จะพาฉันไป ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ต้องเดินทางไกล เพราะฉันรู้ไม่ว่าต้องเจออะไร ฉันจะยังมีเธอคอยกอดเป็นแรงของใจ ตราบใดที่ฉันมีเธอ ฉันไม่กลัวอะไร.. อยากเห็นเธอร่วมทางกันเรื่อยไป ไม่ต้องมีสัญญา.. ก็แน่ใจ คนที่จับมือฉันพาไป เป็นใครละถ้าไม่ใช่เธอ ฟ้าที่กว้างไกล อาจน่ากลัวเกินไป ถ้าไม่มีเธอตรงนี้ รู้ไหมเธอทำให้ฉันมากเท่าไหร่ ดั่งสายลมที่หวังดี * ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ทางจะไกล เพราะฉันรู้ว่าตรงนี้ฉันมีใคร ฉันยังบินไปไกลได้อีก เพราะลมใต้ปีก ที่จะพาฉันไป ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ต้องเดินทางไกล เพราะฉันรู้ไม่ว่าต้องเจออะไร ฉันจะยังมีเธอคอยกอดเป็นแรงของใจ ตราบใดที่ฉันมีเธอ ฉันไม่กลัวอะไร.. * ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ทางจะไกล เพราะฉันรู้ว่าตรงนี้ฉันมีใคร ฉันยังบินไปไกลได้อีก เพราะลมใต้ปีก ที่จะพาฉันไป ฉันไม่เคยจะกลัวแม้ต้องเดินทางไกล เพราะฉันรู้ไม่ว่าต้องเจออะไร ฉันจะยังมีเธอคอยกอดเป็นแรงของใจ ตราบใดที่ฉันมีเธอ ฉันไม่กลัวอะไร..