ใจเจ้า

* โอ้ดวงใจเจ้าเอย ใยไม่เคยจะจำ ว่าเขาทำให้เราช้ำใจ จะห่วงหาเขาทำไม เมื่อไหร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถอนใจ ยังคิดถึงเขาอยู่เลย เหมือนว่าเป็นอย่างเคย ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นนาน เมื่อไหร่ภาพวันวาน จะเลื่อนรางจางไปจากหัวใจ กฎข้อหนึ่งของกาลเวลา คือเมื่อมันผ่านมา แล้วมันจะผ่านไปในไม่ช้า แต่ตรงข้ามกับกฎของหัวใจ มันไม่ได้ง่ายดายอย่างนั้น ปฏิทินยังคงเปลี่ยนคืนวัน ความทรงจำในใจฉัน ไม่เคยเลยที่จะเปลี่ยนผันตาม ภาพที่เธอนั้นเคยยิ้มให้กัน เวลาไม่เคยทำให้มันลบไป * โอ้ดวงใจเจ้าเอย ใยไม่เคยจะจำ ว่าเขาทำให้เราช้ำใจ จะห่วงหาเขาทำไม เมื่อไหร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถอนใจ ยังคิดถึงเขาอยู่เลย เหมือนว่าเป็นอย่างเคย ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นนาน เมื่อไหร่ภาพวันวาน จะเลื่อนรางจางไปจากหัวใจ.. สิ่งรอบกายหมุนเวียนเปลี่ยนไป ใบไม้ที่ผลัดใบ ฤดูกาลเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน แต่เรื่องราวที่ยังฝังในใจ ไม่ได้ลบง่ายดายอย่างนั้น ปฏิทินเปลี่ยนได้แค่คืนวัน แต่ไม่อาจเปลี่ยนใจฉัน นานเพียงใดภาพจำก็ยังไม่จาง นาฬิกาเปลี่ยนได้แค่เวลา ใจเจ้ากรรมไม่เคยจะเปลี่ยนผันตาม * โอ้ดวงใจเจ้าเอย ใยไม่เคยจะจำ ว่าเขาทำให้เราช้ำใจ จะห่วงหาเขาทำไม เมื่อไหร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถอนใจ ยังคิดถึงเขาอยู่เลย เหมือนว่าเป็นอย่างเคย ทั้งที่เขาจากไปเนิ่นนาน เมื่อไหร่ภาพวันวาน จะเลื่อนรางจางไปจากหัวใจ * โอ้ดวงใจ เจ้าเอย ฮือ ฮื่อ ฮือ ฮื้อ ฮือ.. ฮือ ฮื่อ ฮือ ฮื้อ ฮือ ฮื้อ อือ เมื่อไหร่ถึงเจ้าจะยอมถอดถอนใจ ยังคิดถึงถึงเขาอยู่เลย ฉันยังเป็นอย่างเคย แม้ว่าเธอจะไปแสนนาน ติดอยู่กับภาพวันวาน ยังเก็บไว้ในใจไม่ลืม..