เธอโร้มั่งหม้าย ว่าใครคนหนึ่ง หวังเหวิดคิดถึงๆ ทุกคืนทุกวัน ตั้งแต่เมื่อเธอ ร่ำลา ไปไกล กินก็ไม่ได้ นอนกะไม่หลับ สาวเหอ ถ้อยคำหวาน ๆ ใบหน้าของเธอ รอยยิ้มน่ารักๆ ยังติดตาฉัน จมกับความหลัง แค่ภาพเดิมๆ หวั่นใจเหลือเกิน เมื่อเรานั้นต้องห่างกัน ก็มันเหงาพรือโฉ้เหม็ดใจแล้วโร้หม้าย ยามเมื่อคิดถึงเธอขึ้นมาครั้งใด * แลหวันโพล้เพล้ กลัวเธอรวนเร แอบมีใจให้ใครคนใหม่ นั่งอยู่นอกชาน ที่ริมบันใด ที่เราเคยนั่งอยู่ด้วยกัน นั่งเหิดแลทาง เฝ้าคอยแต่เธอ ใจมันคิดถึงเธอทุกวัน เมื่อไหร่อีหลบ กลับมาหากัน ใจมันหายแวบเลย เสียวไป แหมดแล้ว ก็มันเหงาพรือโฉ้เหม็ดใจแล้วโร้หม้าย ยามเมื่อคิดถึงเธอขึ้นมาครั้งใด * แลหวันโพล้เพล้ กลัวเธอรวนเร แอบมีใจให้ใครคนใหม่ นั่งอยู่นอกชาน ที่ริมบันใด ที่เราเคยนั่งอยู่ด้วยกัน นั่งเหิดแลทาง เฝ้าคอยแต่เธอ ใจมันคิดถึงเธอทุกวัน เมื่อไหร่อีหลบ กลับมาหากัน ใจมันหายแวบเลย เสียวไป * แลหวันโพล้เพล้ กลัวเธอรวนเร แอบมีใจให้ใครคนใหม่ นั่งอยู่นอกชาน ที่ริมบันใด ที่เราเคยนั่งอยู่ด้วยกัน นั่งเหิดแลทาง เฝ้าคอยแต่เธอ ใจมันคิดถึงเธอทุกวัน เมื่อไหร่อีหลบ กลับมาหากัน ใจมันหายแวบเลย เสียวไป แหมดแล้ว