โอมสะโหมติด บุ๊ค ศุภกาญจน์

เจ้าCผู้งามเกษแก้ว

ก้านกองบัวบานG

งามดั่งดวงอีเกิ้ง

เดือนเพ็ญสิบห้าค่ำAm

บุรุษผู้ใดได้พานพบ

จำต้องใจไหวFสั่น เพ้อหา

งามCดั่งดอกไม้ป่า

ที่คลายกลิ่นเกสรG

หอมละมุนอยู่ในดัง

จนเกิดเป็นภาพหลอนAm

ในโลกจินตนาการมีภาพเจ้า

มาแทรกFซ้อน ละเมอเพ้อฝัน

(ฉันCเพ้อถึงเธอทุกวัน)

(ฉันฝันถึงเธอทุกคืนG) เพ้อฝัน

(ฉันเพ้อถึงเธอทุกวัน)

(ฉันฝันถึงเธอทุกคืน)

เพ้อAmหา.. ลาลาF..

* หลงCมักเจ้าเบิดใจ

ปานถืกเฮ็ดของใส่ G

คลำเบิ่งในหัวใจ

เจ้าของนี้ผัดสั่นAmคลอน

ปานFว่าถึกสะกดมนต์คลาย

โอมสะโหมติด

อยาCกเป็นคู่ชีวิต

เคียงข้างจนเฒ่าแก่ G

คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่

ของลูกอ้ายสิโส Am

ข่อยFสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว

นับจากนี้ตลอดกาล

พัชราเอ้ยCคั่นเจ้าตายไปเป็นม้า

ร่างใหญ่ดอกสีสารG

อ้ายสิตายมาเป็นอาน

อยู่เทิงดอกหลังม้าAm

คั่นเจ้าตายไปเป็นกล้า

กลางนาดอกเขียวอ่อนF

อ้ายสิตายเป็นควายด่อน

หลอยกินกล้าอยู่เบิดคืน

* หลงCมักเจ้าเบิดใจ

ปานถืกเฮ็ดของใส่ G

คลำเบิ่งในหัวใจ

เจ้าของนี้ผัดสั่นAmคลอน

ปานFว่าถึกสะกดมนต์คลาย

โอมสะโหมติด

อยาCกเป็นคู่ชีวิต

เคียงข้างจนเฒ่าแก่ G

คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่

ของลูกอ้ายสิโส Am

ข่อยFสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว โฮ้..

* หลงCมักเจ้าเบิดใจ

ปานถืกเฮ็ดของใส่ G

คลำเบิ่งในหัวใจ

เจ้าของนี้ผัดสั่นAmคลอน

ปานFว่าถึกสะกดมนต์คลาย

โอมสะโหมติด

อยาCกเป็นคู่ชีวิต

เคียงข้างจนเฒ่าแก่ G

คั่นได้เจ้ามาเป็นแม่

ของลูกอ้ายสิโส Am

ข่อยFสิฮักแต่เจ้าผู้เดียว

นับจากนี้ตลอดกาล

(ฉันCเพ้อถึงเธอทุกวัน)

(ฉันฝันถึงเธอทุกคืนG)

(ฉันเพ้อถึงเธอทุกวัน)

(ฉันฝันถึงเธอทุกคืน)

ตลอดAmกาล.. แสนนานF..