โลกกลมสังคมเหลี่ยม

บางทีเราเล่าความสุข เธอก็ว่าคุยอวด พอเราเล่าความทุกข์ เขาก็บอกว่าอ่อนไหว จะยิ้มก็กลัวคนหมั่นไส้ จะร้องไห้ก็กลัว.. คนซ้ำ โลกมันกลมก็จริง แต่หัวใจ.. ไม่มีที่ไป ก็แค่ต้องการสักคนที่ฟังกันจริงๆ ไม่ใช่แค่พยายามพยักหน้า แต่ในใจกำลังตัดสิน.. * โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยม ยิ่งมองยิ่งเจ็บ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวด หาที่พิงหัวใจมันช่างยากเหลือเกิน คนที่เข้าใจจริงๆ อาจไม่มีอยู่บนโลกด้วยซ้ำ ก็เลยต้องฝืนยิ้มเหมือนเดิม สุขจะไม่เล่า เศร้าจะไม่พูดอีกเลย เคยคิดว่าโตขึ้น จะเจอคนที่จริงใจ แต่ยิ่งเจอคนมากเท่าไหร่ กลับยิ่งหนาวกว่าเดิม บางคนเข้ามาเพราะผลประโยชน์ บางคนเข้ามาเพราะอยากรู้อยากเห็น พอหมดประโยชน์เมื่อไหร่ เขาก็เดินจากไปไม่เหลียวแล คำว่าเพื่อนฟังดูง่าย แต่หายากเหลือเกิน ยิ่งเราเปิดใจเท่าไหร่ ยิ่งโดนทำร้ายมากขึ้นทุกที * โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยม ยิ่งมองยิ่งเจ็บ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวด หาที่พิงหัวใจมันช่างยากเหลือเกิน คนที่เข้าใจจริงๆ อาจไม่มีอยู่บนโลกด้วยซ้ำ ก็เลยต้องฝืนยิ้มเหมือนเดิม สุขจะไม่เล่า เศร้าจะไม่พูดอีกเลย.. ถ้าสักวันเจอใครที่ฟังเราโดยไม่ตัดสิน ฉันคงร้องไห้ เพราะมันคงดีเหลือเกิน แต่วันนี้ขอเก็บทุกอย่างไว้เหมือนเดิม เก็บไว้ในหัวใจ จะไม่ให้ใครได้เห็น * โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยม ใครจะจริงใครจะปลอมก็ดูยากไปหมด ยิ่งเปิดใจมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งโดนบาดลึกขึ้นทุกที แต่ก็ยังแอบหวังลึกๆ ว่าจะมีใครสักคน ที่เห็นค่าความรู้สึกฉันสักที ก่อนฉันจะหมดแรง..