โรคนอนไม่หลับ

เลยเวลาเที่ยงคืน แต่มันยังนอนไม่หลับ เหม่อมองฟ้าไกลออกไป เผื่อจะเห็นดาว ตกจากฟ้าไกล ให้ฝันเป็นจริงสักวัน มันเบื่อจะทนเหงาใจ ไม่มีใครมาเดินร่วมทาง ได้แต่อ้างว้าง เป็นอยู่อย่างนั้น เหน็ดเหนื่อยที่คอยอ้อนวอน แล้วเมื่อไหร่เป็นจริงสักที ดั่งฝัน.. แค่ขอเพียงใครสักคนนั้น ให้ฉันได้กอดและบอกรักทุกคืน เบื่อแล้วที่นอนไม่หลับ เหงาทุกคราวที่ตื่น จะมีใครบ้างไหม กอดฉันให้นอนฝันดี ยังคงเป็นทุกคืน ที่ฉันยังนอนไม่หลับ เหม่อมองฟ้าไกลอย่างเคย ยังไม่เห็นดาว ตกลงบ้างเลย เหมือนเคยที่มองทุกวัน มันเบื่อจะทนเหงาใจ แล้วเมื่อไหร่ที่ดาวสักดวง จะหล่นลงมา ให้เป็นอย่างหวัง เหน็ดเหนื่อยที่คอยอ้อนวอน แล้วเมื่อไหร่เป็นจริงสักที ดั่งฝัน แค่ขอเพียงใครสักคนนั้น ให้ฉันได้กอดและบอกรักทุกคืน เบื่อแล้วที่นอนไม่หลับ เหงาทุกคราวที่ตื่น จะมีใครบ้างไหม.. ก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อเหงา ไม่คิดว่าจะต้องนอนหนาวเรื่อยไป แค่ขอเพียงใครสักคน ขอมากไปหรือไร จะมีใครบ้างไหม กอดฉันให้นอนฝันดี แค่ขอเพียงใครสักคนนั้น ให้ฉันได้กอดและบอกรักทุกคืน เบื่อแล้วที่นอนไม่หลับ เหงาทุกคราวที่ตื่น จะมีใครบ้างไหม.. ก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อเหงา ไม่คิดว่าจะต้องนอนหนาวเรื่อยไป แค่ขอเพียงใครสักคน ขอมากไปหรือไร จะมีใครบ้างไหม กอดฉันให้นอนฝันดี แค่ขอเพียงใครสักคน ขอมากไปหรือไร จะมีใครบ้างไหม กอดฉันให้นอนฝันดี