โยนหินลงทะเล

ก็รู้.. ว่าเธอคงไม่เคยคิดไกล และก็พอเข้าใจว่าฉันฝันเกินไป ให้เธอมาอยู่ข้างกัน ก็รู้.. แต่ก็ยังจะเททุ่มใจ ยิ่งใกล้กันกับเธอมากขึ้นเท่าไร ยิ่งคิดเกินไปไกลทุกที ไม่รู้.. ต้องไปโทษใคร ที่ต้องวุ่นวายใจอย่างนี้ กับความหวัง ที่ตั้งเองทั้งปี ว่าทำดี.. เธอคง.. เห็นใจ * แต่ว่าเธอไม่เคยรับรู้เลย เธอไม่เคยคิดรักกันเลย เป็นได้เพียงเพื่อนที่คุ้นเคย ที่ไม่เคยจะคิดอะไร ได้เป็นคนที่เธอนั้นไว้ใจ ไม่ใช่คนที่เธอนั้นให้.. ใจ ต่อให้รักเธอสักเท่าไร ก็คงเหมือนโยนหินลงไปในทะเล ก็พอรู้ ว่ามันลึกสุดไกลแสนไกล ก็ยังทิ้งลงไปทั้งตัวและใจ ให้มันจมสุดใจทุกที ไม่รู้.. ต้องไปโทษใคร ที่ต้องวุ่นวายใจอย่างนี้ กับความหวัง ที่ตั้งเองทั้งปี ว่าทำดี.. เธอคง.. เห็นใจ * แต่ว่าเธอไม่เคยรับรู้เลย เธอไม่เคยคิดรักกันเลย เป็นได้เพียงเพื่อนที่คุ้นเคย ที่ไม่เคยจะคิดอะไร ได้เป็นคนที่เธอนั้นไว้ใจ ไม่ใช่คนที่เธอนั้นให้.. ใจ ต่อให้รักเธอสักเท่าไร ก็คงเหมือนโยนหินลงไปในทะเล เพราะว่าเขาไม่ได้มาสนใจ เพราะว่าเขาไม่ได้มาเห็นใจ ไม่ว่าเราจะทำจะทุ่มจะเทเท่าไร เพราะว่าเค้าไม่คิดจะสนใจ เพราะว่าเค้าไม่คิดจะเห็นใจ ไม่ว่าจะทำอะไรเท่าไรก็คงไม่ได้อะไร เพราะว่าเขาไม่ได้มาสนใจ เพราะว่าเขาไม่ได้มาเห็นใจ ไม่ว่าเราจะทำจะทุ่มจะเทเท่าไร เพราะว่าเค้าไม่คิดจะสนใจ เพราะว่าเค้าไม่คิดจะเห็นใจ ไม่ว่าจะทำอะไรเท่าไรก็คงไม่ได้อะไร เป็นได้เพียงเพื่อนที่คุ้นเลย ที่ไม่เคยจะคิดอะไร ได้เป็นคนที่เธอนั้นไว้ใจ มันก็ดีตั้งเท่า.. ไหร่ ยังจะคิดยังจะฝันไป ทั้งๆ ที่รู้ไม่ได้อะไร * ในเมื่อเธอไม่เคยรับรู้เลย เธอไม่เคยคิดรักกันเลย เป็นได้เพียงเพื่อนที่คุ้นเคย ที่ไม่เคยจะคิดอะไร ได้เป็นคนที่เธอนั้นไว้ใจ ไม่ใช่คนที่เธอนั้นให้.. ใจ ต่อให้รักเธอสักเท่าไร ก็คงเหมือนโยนหินลงไปในทะเล แต่ต่อให้รัก รักมากเท่าไหร่ ก็คงเหมือนโยนหินลงไป.. ในทะเล