FG|C
ก็รู้.C. ว่าเธอคงFmไม่เคยคิดไกลC
และก็พอAmเข้าใจว่าฉันฝันEmเกินไป
ให้เธอDmมาอยู่ข้างกันG
ก็รู้.C. แต่ก็ยังFmจะเททุ่มใจ C
ยิ่งใกล้กันAmกับเธอมากขึ้นEmเท่าไร
ยิ่งคิดเกินDmไปไกลทุกที C
ไม่รู้.Am. ต้องไปโEmทษใคร
ที่ต้องวุ่นDmวายใจอย่างนี้
กับความหวังAm ที่ตั้งเองEmทั้งปี
ว่าทำดี.Dm. เธอคงEm.. เห็นใจ G
* แต่ว่าเธอCไม่เคยรับรู้เGลย
เธอAmไม่เคยคิดรักGmกันเลยC
เป็นFได้เพียงเพื่อนที่คุ้Emนเคย
ที่ไม่เคยDmจะคิดอะไร G
ได้เป็นคนCที่เธอนั้นไว้ใGจ
ไม่ใช่คนAmที่เธอนั้นให้.Gm. ใจ C
ต่อFให้รักเธอสักFmเท่าไร
ก็คงเหมือนDmโยนหินลงไปใGนทะเล C Fm
ก็พอรู้ Cว่ามันลึกFmสุดไกลแสนไกลC
ก็ยังทิ้งAmลงไปทั้งตัวEmและใจ
ให้มันจมDmสุดใจทุกที C
ไม่รู้.Am. ต้องไปโEmทษใคร
ที่ต้องวุ่นDmวายใจอย่างนี้
กับความหวังAm ที่ตั้งเองEmทั้งปี
ว่าทำดี.Dm. เธอคงEm.. เห็นใจ G
* แต่ว่าเธอCไม่เคยรับรู้เGลย
เธอAmไม่เคยคิดรักGmกันเลยC
เป็นFได้เพียงเพื่อนที่คุ้Emนเคย
ที่ไม่เคยDmจะคิดอะไร G
ได้เป็นคนCที่เธอนั้นไว้ใGจ
ไม่ใช่คนAmที่เธอนั้นให้.Gm. ใจ C
ต่อFให้รักเธอสักFmเท่าไร
ก็คงเหมือนDmโยนหินลงไปใGนทะเล
เพรCาะว่าเขาไม่ได้มาสนใจ
เพราGะว่าเขาไม่ได้มาเห็นใจ
ไม่ว่Amาเราจะทำจะทุ่มจะเทเGmท่าไร C
เพราFะว่าเค้าไม่คิดจะสนใจ
เพราEmะว่าเค้าไม่คิดจะเห็นใจ
ไม่ว่Dmาจะทำอะไรเท่าไรก็คงGไม่ได้อะไร
เพรCาะว่าเขาไม่ได้มาสนใจ
เพราGะว่าเขาไม่ได้มาเห็นใจ
ไม่ว่Amาเราจะทำจะทุ่มจะเทเGmท่าไร C
เพราFะว่าเค้าไม่คิดจะสนใจ
เพราFmะว่าเค้าไม่คิดจะเห็นใจ
ไม่ว่Dmาจะทำอะไรเท่าไรก็คงGไม่ได้อะไร
CBm|AmG|Em
เป็นDmได้เพียงเพื่อนCที่คุ้นเลย
ที่ไม่เคยFจะคิดอะไร G
ได้เป็นคนCที่เธอนั้นไว้ใGจ
มันAmก็ดีตั้งเท่าGm.. ไหร่C
ยังFจะคิดยังจะฝันEmไป
ทั้งๆ ที่รู้ไDmม่ได้อะไร G
* ในเมื่อเธอCไม่เคยรับรู้เGลย
เธอAmไม่เคยคิดรักGmกันเลยC
เป็นFได้เพียงเพื่อนที่คุ้Emนเคย
ที่ไม่เคยDmจะคิดอะไร G
ได้เป็นคนCที่เธอนั้นไว้ใGจ
ไม่ใช่คนAmที่เธอนั้นให้.Gm. ใจ C
ต่อFให้รักเธอสักFmเท่าไร
ก็คงเหมือนDmโยนหินลงไปใGนทะเล C
แต่ต่อให้รักF รักมากเท่าไหร่
ก็คงเหมือนDmโยนหินลงไป.G. ในทะเล C
