ทำตัวตามสบายเหมือนเช่นทุกที ไม่มีทุกข์ร้อนอะไร พอดนตรีบรรเลงเพลงที่คุ้นเคย เราเองก็ยังร้องไป ถึงคล้ายๆ ไม่เป็นไรสักหน่อย แต่พอมองดูคนที่เขามีใคร แม้ว่าผู้คนจะรายล้อมอยู่ ยังเผลอเหงาในใจ * เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เป็นของเรา เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนนะที่รักเรา เท่านี้ที่ต้องการ ขอเกินไปตรงไหน ** เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เคียงข้างเรา แค่อยากจะมีคนที่ทำให้ใจ ไม่ต้องเหงา.. ไม่รู้ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล นาฬิกาเวลาพึ่งจะเที่ยงคืน ผู้คนก็มากมาย.. พอดนตรีบรรเลงเพลงให้เต้นกัน ใครๆ เขาก็เต้นไป ยิ้มและทักทายกับคนรู้จัก แต่คงไม่มีใครลึกซึ้งใจเรา ทั้งที่ผู้คนยังรายล้อมอยู่ ยังเผลอนึกเบาๆ * เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เป็นของเรา เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนนะที่รักเรา เท่านี้ที่ต้องการ ขอเกินไปตรงไหน ** เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เคียงข้างเรา แค่อยากจะมีคนที่ทำให้ใจ ไม่ต้องเหงา.. ไม่รู้ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล * เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เป็นของเรา เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนนะที่รักเรา เท่านี้ที่ต้องการ ขอเกินไปตรงไหน ** เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เคียงข้างเรา แค่อยากจะมีคนที่ทำให้ใจ ไม่ต้องเหงา.. ไม่รู้ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล.. ไม่รู้ต้องเมื่อไหร่ เหมือนมันยังห่างไกล