//
ฉันเคยเจ็บตรงนี้ที่อกข้างซ้าย แต่พอมีเธอเจ็บนั้นก็หายไป ก็เพราะรักจนสุดซึ้ง จนลืมนึกถึงคำไทยๆ ที่พ่อขุนพ่อครูและใครๆ เขาใช้กัน ฝืนหัดพูดหวานๆ ขัดสันดานกู ยอมพูดกลางเพราะกลัวว่าเธอจะทิ้งฉัน แต่พอเผลอเธอลอง คบถ่านไฟเก่าก้อนนั้น ติดใจคำหวานของมันที่ไม่ทองแดง * กูกับมึงรักกัน แต่มึงรักมันอีกคน กูเจ็บสุดจะทนอย่างแรง โอ้ย.. มึงเลือกมันก็เลิกกู อยู่สามคนมันแสลง สัปดาห์เจ็ดวันจะแบ่งกันยังไง หรอย มึงหรอย มึงหรอย มึงสุดยอด หนุกมึงหนุกตลอด แต่กูเสียใจ กูคนเดียวไม่พอ มึงยังอ้อร้อเป็นไฟ ไม่รู้กูยังรักมึงไซร ไม่รู้.. ใครเป็นมือที่สาม กูจะถามใคร มึงเองก็ไม่แน่ใจคนไหนคือชู้รัก รักสามเศร้าหุ้นส่วนกัน มีมึงมันและกู มึงได้กำไรจังหู้ แบบหม้ายคู่แข่ง ใครเป็นมือที่สาม กูจะถามใคร มึงเองก็ไม่แน่ใจคนไหนคือชู้รัก รักสามเศร้าหุ้นส่วนกัน มีมึงมันและกู มึงได้กำไรจังหู้ แบบหม้ายคู่แข่ง * กูกับมึงรักกัน แต่มึงรักมันอีกคน กูเจ็บสุดจะทนอย่างแรง โอ้ย.. มึงเลือกมันก็เลิกกู อยู่สามคนมันแสลง สัปดาห์เจ็ดวันจะแบ่งกันยังไง ระหว่างกูกับมัน.. มึงจะจัดสรรกันยังไง
