ดั่งดวงตะวัน.. กับผืนดินที่มันไกลแสนไกล อาจไกลเกินไป และคงไม่มีวันจะเอื้อมถึงกัน ต่อให้ชะตา.. ลิขิตไว้ให้ดูว่าไม่มีทาง.. แต่ฉันเชื่อว่าไม่ได้เป็นแค่ฝัน ที่จะมีเธอ.. หากกลางคืนยาวนาน และดูเงียบเหงา เท่าไหร่ สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้า ที่กลับคืนมา.. * จะมีวันนั้นไหม วันที่เราจะได้รักกัน อาจดูเหมือนไกลแสนไกล จนมองไม่เจอปลายทาง ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ เมื่อดวงตะวัน.. ยังได้พบผืนดินในยามรุ่งสาง ต่อให้เป็นเพียงเวลาไม่นาน.. ฉันจะเฝ้ารอจนถึงแสงแรกของวันใหม่ หากทางจะไกล.. มากเท่าไหร่ที่เราต้องผ่าน อาจจะยาวนาน เหมือนจะไม่มีวันที่ฝันเป็นจริง แต่ความรักแท้.. ฉันยังเชื่อว่าใจอยู่เหนือทุกสิ่ง.. และฉันเชื่อวันนั้น จะสวยงามพอให้รอ.. หากกลางคืนยาวนาน และดูเงียบเหงา เท่าไหร่ สุดท้ายต้องมีรุ่งเช้า ที่กลับคืนมา.. * จะมีวันนั้นไหม วันที่เราจะได้รักกัน อาจดูเหมือนไกลแสนไกล จนมองไม่เจอปลายทาง ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ เมื่อดวงตะวัน.. ยังได้พบผืนดินในยามรุ่งสาง ต่อให้เป็นเพียงเวลาไม่นาน.. ฉันจะเฝ้ารอจนถึงแสงแรกของวันใหม่ * จะมีวันนั้นไหม วันที่เราจะได้รักกัน อาจดูเหมือนไกลแสนไกล จนมองไม่เจอปลายทาง ก็ยังไม่เปลี่ยนหัวใจ เมื่อดวงตะวัน.. ยังได้พบผืนดินในยามรุ่งสาง ต่อให้เป็นเพียงเวลาไม่นาน.. ฉันจะเฝ้ารอจนถึงแสงแรกของวันใหม่