GG7|CCm|G|CCm
G|G|G7|CCm
ได้Gแต่คุยกับตัวเอง
เมื่อไหร่จะถึงวันของเราG7สักที
สิ่งที่ตามหาCคืออะไร Cm
ซึ่งGเธออาจอยู่ในตัวเรา
กับสิ่งที่คอยบรรเทาG7
ในวันที่เราร้องCไห้ Cm
เพียAmงแค่ยอมรับความจริงD
และก็ทิ้งGเรื่องราวไม่ดี
ให้มันเลือนหายC
อย่าAmไปคิดมากบางที D
วันพรุ่งนี้ยัGงมีคนรอG7เราอยู่เสมอCไป
ในวันที่ฉัน.G. มี.D. ลมEm.. หายใจ C
* พร้อGมแล้วพร้อมที่จะเสียใจ
ฉันพร้อG7มแล้วพร้อมที่จะร้องCไห้ Cm
ปล่อยให้มันGเป็นไป จะเจ็บช้ำเท่าใด
หัวใจอCย่าไปยอมCmแพ้
ไม่มีแสงGรำไรผ่านความทุกข์G7เข้าไป
ยังไงฉัCนไม่ยอมเจ็บCmแน่
อยากจะออกไปข้างนอกGแต่ไม่มีพลัง
กูเบื่อการแข่งขันบนเวทีพนัน
บางคนมองเรื่องที่ผิดเหมือนเป็นวีรกรรม
อยากอยู่รอดก็ต้องมีกะตัง
ทำแม่งแต่งานG7แทบไม่มีเวลา
กูสูนเสียหลายอย่างจากที่มีกันมา
เจอแต่ปัญหาCจนแทบตีลังกา
อยากจะมีเหมือนคนอื่นCmแต่ไม่มีปัญญา
กูเคยมีความสุขGกับกระดาษทาสี
ไออุ่นจากตุ๊กตาหมี
แต่วันหนึ่งสิ่งเหล่านั้นหายไป
เหลือไว้เพียงค่าไฟค่าโฉนดภาษี
พอโตขึ้นมาG7ไม่มีสีให้ระบาย
โลกไม่ได้สวยมันไม่ได้เป็นประกาย
ภาพของชีวิตCกูจะวาดมันให้เสร็จ
ก่อนที่พ่อก่อนที่แม่ก่Cmอนที่ยายกูจะตาย
* พร้อGมแล้วพร้อมที่จะเสียใจ
ฉันพร้อG7มแล้วพร้อมที่จะร้องCไห้ Cm
ปล่อยให้มันGเป็นไป จะเจ็บช้ำเท่าใด
หัวใจอCย่าไปยอมCmแพ้
ไม่มีแสงGรำไรผ่านความทุกข์G7เข้าไป
ยังไงฉัCนไม่ยอมเจ็บCmแน่
ไม่ได้อยากจะเป็นคนGความรู้สึกตายด้าน
แต่ว่าโลกทำให้กูกลายร่าง
บางทีอยากที่จะหนีไปให้นาน
ช่างเงิน ช่างงาน ช่างแม่งนายจ้าง
ทำได้เพียงแค่ก็คิดG7มันก็ยากแล้ว
ขอให้สักวันชีวิตคลาดแคล้ว
บอกกับตัวเองCไม่ต้องมีเท่าคนอื่นหรอก
แค่นี้ก็เก่งCmมากๆ แล้ว
และก็ปาดน้ำตาGแล้วก็ยิ้มซะ
อย่าลืมเก็บความเศร้าไว้ในลิ้นชัก
นี่แหละรสชาติที่ได้ลิ้มรส
ไม่ได้เหมือนตอน 14 ที่ได้ลิ้มรัก
ลองถามตัวเองG7ว่าเคยคิดมั้ย
ว่ายังมีครอบครัวและก็มิตรรัก
เรื่องที่ไม่ดีก็Cแค่ทิ้งไว้
และก็เรื่องปัญญาCmอ่อนอย่าไปคิดนัก
แต่คนที่จากไป D#คนตาย คนเป็น
หาเช้ากินค่ำฉันนั่งรอจนเย็น
พุทธองค์สอนว่าF อตฺตโน นาโถ
แม้จะโกรธหรือโมโหก็ต้องพึ่งตนเอง
ท่องไว้ในใจไD,ม่ต้องกลัวใคร
ถ้าต้องเจอกับคนชั่วจะไปกลัวอะไร
หยาดน้ำค้างในตอนเช้าGmไหลบนใบบัว
ในเมื่อยังมีโอกาสอย่าไปกลัวตาย
เปลี่ยนจากเม็ดทราD#ยวันนี้กลายเป็นกระจก
คำว่าแพ้เป็นยังไงใจกูไม่เคยสะกด
ไร้ซึ่งประมาทFมึงไม่อาจที่จะสบ
จึงต้องป่าวและประกาศ
เพราะไม่อยากที่จะหลบ
รู้ดีแก่ใจไGmม่สนใครจะตลก
ไม่ต้องการกฎระเบียบ
ไม่ต้องอยู่ในระบบ
ตัดที่ละนิดกับทุกสิ่งที่ประสบ
ถึงเวลาก็แค่จากโลกนี้ไปอย่างสงบ
เพียAmงแค่ยอมรับความจริงD
และก็ทิ้งGเรื่องราวไม่ดี
ให้มันเลือนหายC
อย่าAmไปคิดมากบางที D
วันพรุ่งนี้ยัGงมีคนรอG7เราอยู่เสมอCไป
ในวันที่ฉัน.G. มี.D. ลมEm.. หายใจ C โน้วD..
* พร้อAมแล้วพร้อมที่จะเสียใจ
ฉันพร้อA7มแล้วพร้อมที่จะร้องDไห้ Dm
ปล่อยให้มันAเป็นไป จะเจ็บช้ำเท่าใด
หัวใจอDย่าไปยอมDmแพ้
ไม่มีแสงAรำไรผ่านความทุกข์A7เข้าไป
ยังไงฉัDนไม่ยอมเจ็บDmแน่
A
