แฟนน้อยไม่เหงาเท่าแฟนหลวง

ไม่ผิดก็โดนลงโทษ ด้วยการลดความสำคัญ เธออยู่กับเขากอดกัน แต่ฉันต้องนอนกอดหมอน อยู่ๆก็เป็น ส่วนเกิน ที่บังเอิญมาก่อน หมดกรรมสิทธิ์ถาวร อุทธรณ์ไม่ได้สักคำ ตำแหน่งที่เป็นแฟนอยู่ เหลือเพียงเนื้อคู่ชั่วคราว เธอบอกรักฉันและเขา เทียมเท่าไม่มีเหลื่อมล้ำ นี่คือการฆ่า.. ให้ตาย ไม่ใช่ยุติธรรม คนเดียวที่ต้องรับกรรม อยากถามฉันผิดตรงไหน * แฟนน้อยอย่างเขา ไม่เคยเหงาเท่าแฟนหลวง แฟนน้อยเธอพาเดินควง แฟนหลวงอยู่ห้องร้องไห้ แค่มีคนอื่น ก็ขมก็ขื่น พอแล้วหัวใจ อย่าบอกเลยนะ ว่าจะรักฉันเท่ากันกับใคร ถ้าฉันกับเขาจะจมน้ำตาย เธอจะช่วยใคร ถามใจสักหน ** ให้จบเท่านี้ดีกว่า ให้คนพูดลาเป็นฉัน เป็นแฟนเก่าคงทรมาน แต่มองเห็นว่าหลุดพ้น ให้มีแค่เธอ.. กับเขา ไม่ใช่เราสามคน เธอช่วยเถอะหยุดสับสน ว่าแฟนควรมีคนเดียว ( ซ้ำ * , ** ) ให้มีแค่เธอ.. กับเขา ไม่ใช่เราสามคน เธอช่วยเถอะหยุดสับสน ว่าคนควรมี.. ใจเดียว