แพ้ความอ่อนแอ

ไปอยู่ตรงนั้นเธอเป็นอย่างไร และวันนี้เธอทำอะไร อยากจะเห็นว่าเธอมีความสุข จะได้รู้ว่าฉันนั้นทำถูก ที่ปล่อยมือของเธอ ไปอยู่กับเขามันดีใช่ไหม แหละนิสัยเขาเป็นยังไง ต่างจากฉันเหลือเกินทุกอย่าง รู้ว่ามันไม่เคยสว่าง ทางที่เธอแยกไป ก็เพราะฉันนั้นยังฝังอยู่ จมในวันเก่าๆ ของหัวใจ สมองฉันแม้เจียนจะใกล้ตาย ก็ยังคงเตือนว่าอย่าห่วงเธอ * แต่กลับเป็นใจฉัน.. เอง ที่มันไม่ยอมจะปล่อยมือ กลับเป็นใจฉัน.. เอง ใจไม่ยอมจะปล่อยเธอ ให้หลุดลอยไป ตัดพ้อตัวเองเสมอ กับเรื่องเดิมๆ อย่างนั้น ที่ผ่านมาแล้วฉันคือความสุข ไม่ต้องห่วงฉันก็แค่ความสุข เก่าอันเดิมของเธอ ก็เพราะว่าฉันนั้นยังฝังอยู่ จมในวันเก่าๆ ของหัวใจ สมองฉันแม้เจียนจะใกล้ตาย ก็ยังคงเตือนว่าอย่าห่วงเธอ * แต่กลับเป็นใจฉัน.. เอง ที่มันไม่ยอมจะปล่อยมือ กลับเป็นใจฉัน.. เอง ใจไม่ยอมจะปล่อยเธอ กลับเป็นใจฉัน.. เอง ที่มันไม่ยอมจะปล่อยมือ กลับเป็นใจฉัน.. เอง พ่ายแพ้ให้ความอ่อนแอไม่อดทน แหละนี่คือคน.. เหตุผลไม่มีในใจฉันหรอก อิจฉาเกินไปจนลืมที่บอก ว่าเธอกับฉันมันคนละทาง ห่วงกับหึงมันเส้นบางๆ บางๆ เท่านั้น บางๆ เท่านั้น.. * แต่กลับเป็นใจฉัน.. เอง ที่มันไม่ยอมจะปล่อยมือ กลับเป็นใจฉัน.. เอง ใจไม่ยอมจะปล่อยเธอ แต่กลับเป็นใจฉัน.. เอง ที่มันไม่ยอมจะปล่อยมือ กลับเป็นใจฉัน.. เอง ใจไม่ยอมจะปล่อยเธอ ให้หลุดลอยไป (ฉัน.. เอง คนที่มันทำร้ายเธอ) ให้หลุดลอยไป (หัว.. ใจ พอสักทีวันนี้เธอ) ให้หลุดลอยไป..