AmD|G( 4 Times )
เกิดAmเป็นดอกไม้ D
ที่แห้งเหี่ยวBmไม่ค่อยงดงามEm
พื้นดินAmไม่มีน้ำD ช่วยประคองG
เติบAmโตด้วยน้ำDตา
ที่หลั่งBmรินไหลนองEm
อยาAmกเบ่งบาน สวยDในสักวันG
AmD|G( 2 Times )
แดดAmในทุกเช้าD
ยังคงส่อBmงเสมอมาEm
เมฆAmพายุหนาD ในบางที G
โลกAmไม่สดใส D
ไม่ต้องออBmกไปวันนี้ Em
อดAmทนเอาไว้อย่างมั่นคงD
* อย่าแตกสลาAmย ไปตามคำDพูดเหล่านั้นG
อย่าEmมัวผิดหวังAm และนั่งจมDอยู่อย่างนี้ G
ออกไปเบ่งบานC สดใส Bด้วยหัวEmใจที่มี A
เราต่างAmเป็นมณีที่DสวยงามG Em
เราต่างAmเป็นมณีที่Dต้องการG
AmD|G( 4 Times )
เป็นAmดอกไม้สวยD
ผู้คนต่าBmงต้องตาEm
แต่ในใAmจอ่อนล้าD ต้องพักผ่อนG
เหนื่อAmยขนาดไหนD
เพียงแค่หยุดBmแล้วเข้านอนEm
เมื่อAmใจรับพร้อมค่อยก้าวไป D
* อย่าแตกสลาAmย ไปตามคำDพูดเหล่านั้นG
อย่าEmมัวผิดหวังAm และนั่งจมDอยู่อย่างนี้ G
ออกไปเบ่งบานC สดใส Bด้วยหัวEmใจที่มี A
เราต่างAmเป็นมณีที่DสวยงามG
บนCทางยาวไกลBm ไม่มีใครEmสมบูรณ์แบบA
ผ่านวันAmที่แสนดี Dก็ต้องมีวัGนที่ท้อ
หยัดยืนCและหายใจ Dหอบสุดท้ายGต้องไปต่อEm
กดดันAmเท่าไหร่ ยิ่งDเข้าใจ
แกร่งเป็นAmมณี ไม่เDหมือนใคร
ได้เป็นAmที่ต้องการ ก็มากพอ
C|Bm|AmD|G
C|BmEm|Am|D
* อย่าแตกสลาAmย ไปตามคำDพูดเหล่านั้นG
อย่าEmมัวผิดหวังAm และนั่งจมDอยู่อย่างนี้ G
ออกไปเบ่งบานC สดใส Bด้วยหัวEmใจที่มี A
เราต่างAmเป็นมณีที่DสวยงามG
* อย่าแตกสลาAmย ไปตามคำDพูดเหล่านั้นG
อย่าEmมัวผิดหวังAm และนั่งจมDอยู่อย่างนี้ G
ออกไปเบ่งบานC สดใส Bด้วยหัวEmใจที่มี A
เราต่างAmเป็นมณีที่DสวยงามG
เราต่างAmเป็นมณีที่Dต้องการG Em
เราต่างAmเป็นมณีที่DสวยงามG
