//
ตราบใดที่แสงอาทิตย์ยังทอดผ่าน ยังมีฝนโปรยทุกคราทุกที บทละครแม้ดูไม่ยากเท่าชีวี แต่เท่าที่มี ก็ดีมากเท่าไร เชื่อไหมว่าวันร้ายๆ มันจะหมดไป เชื่อทุกวันว่ามันจะมาและลาไป แม้วันนี้จะไม่ต่างสักเท่าไร แค่เพียงรอยยิ้มมา ให้รู้ทุกรอยยิ้มฉันอดทนเพื่อใคร * ฉันก็เลยทิ้งเรื่องจริงไว้ข้างหลัง เพื่อคนข้างๆ ฉัน จะได้ไม่เศร้าใจ เผื่อว่าพรุ่งนี้เรื่องดีๆ ที่ตามหา จะใกล้เข้ามาในไม่ช้า จะบรรเทาให้หายดี เกือบจะลืมว่าตัวฉันเองก็สำคัญ เจ็บปวดได้ไม่แพ้กัน ไม่ต้องฝืนได้เหมือนกัน กว่าจะเจอฉันคงต้องค้นนับร้อยพัน สิ่งเหล่านั้น ยังไกลห่างเสมอ เชื่อไหมว่าวันร้ายๆ มันจะหมดไป เชื่อทุกวันว่ามันจะมาและลาไป แม้วันนี้จะไม่ต่างสักเท่าไร แค่เพียงรอยยิ้มมา ให้รู้ทุกรอยยิ้มฉันทำมันแด่เธอ * ฉันก็เลยทิ้งเรื่องจริงไว้ข้างหลัง เพื่อคนข้างๆ ฉัน จะได้ไม่เศร้าใจ เผื่อว่าพรุ่งนี้เรื่องดีๆ ที่ตามหา จะใกล้เข้ามาในไม่ช้า จะบรรเทาให้หายดี * ฉันก็เลยทิ้งเรื่องจริงไว้ข้างหลัง เพื่อคนข้างๆ ฉัน จะได้ไม่เศร้าใจ เผื่อว่าพรุ่งนี้เรื่องดีๆ ที่ตามหา จะใกล้เข้ามาในไม่ช้า จะบรรเทาให้หายดี * ฉันก็เลยทิ้งเรื่องจริงไว้ข้างหลัง เพื่อคนข้างๆ ฉัน จะได้ไม่เศร้าใจ เผื่อว่าพรุ่งนี้เรื่องดีๆ ที่ตามหา จะใกล้เข้ามาในไม่ช้า จะบรรเทาให้หายดี.. (เก็บทุกรอยช้ำก่อน ให้เธอได้ยิ้มก่อน ฉันทำทุกวันแด่เธอ เก็บทุกความช้ำใจ ให้เธอได้ก้าวไป ฉันทำไปเพื่อเธอ)