แดงกับเขียว

หยิ่งทะนง องอาจ ในวิถี แบกศักดิ์ศรี ค้ำคอ เดินสุดสาย ไม่ยอมงอ อ่อนข้อ โถ่ไอ้ควาย เมื่อความตาย มาเยือน เพื่อนไม่มี หยิ่งผยอง ลำพอง ว่าตนเก่ง ว่าตนเจ๋ง ว่าตนสุดเดือด ไอ้ฉิบหาย เมื่อถึงฆาต ถึงคราว ชีพมลาย ผลสุดท้าย กลัวตาย เป็นแม่งทุกคน โลกใบนี้ กว้างใหญ่ กว่ามึงรู้ ใช้ตาดู หูฟังเถอะ เย็ดแหม่ม เลือดนักสู้ ไม่ได้มี ไว้ฆ่าแกง กลับบ้านไป แดกข้าวแกง แม่มึงรอ ไอ้แดงมันเป็นนักสู้ที่ดูคล่องแคล่วปราดเปรียว และไอ้เขียวมันเป็นนักซิ่งมันมีรถเครื่องที่คอย วิ่งแซง ทุกคัน ไป.. มีในจังหวะหนึ่ง ไอ้แดงปะทะวาจา กับไอ้เขียวเรื่องผู้หญิง จึงต้องดวลว่าใครของจริง.. ยิง.. * เพื่อความยิ่งใหญ่และผู้หญิง ทุกคนต้องเรียกกูว่าสิงห์ใหญ่ และใครต้องเจ็บใจไปมากกว่า มากกว่า.. ** พ่อแม่มึง.. พ่อแม่มึง.. ดูไอ้แดงมันเป็นนักสู้มันจึงบู๊ด้วยมือและตีน แต่ไอ้เขียวเป็นแค่นักซิ่ง มันแพ้ แต่ว่าเพื่อนมันยื่นปืน (ยิง..) ไอ้เขียวชนะสะใจ บนร่างกายอันไร้วิญญาณ ของไอ้แดง แต่ไม่นาน ต้องตายด้วยบ่วงกรรม อันร้อนแรง (ฮ่าาาๆๆๆ) โอ้ย โอย.. ( ซ้ำ * , ** ) เลือดนักสู้พ่อมึงมี แต่ไม่ได้มีไว้ฆ่าแกง เลือดนักซิ่งแม่มึงไม่มี มีแต่ถุงข้าวแกง โอ๊ะ โอ้ย เลือดนักสู้พ่อมึงมี แต่ไม่ได้มีไว้ฆ่าแกง เลือดนักซิ่งแม่มึงไม่มี มีแต่ถุงข้าวแกง โอ้ย.. ( ซ้ำ * ) แล้วใครเล่าที่ต้องบอบช้ำ แล้วใครเล่าถูกกระทำข้างใน แล้วใครที่ได้แค่นอนร้องไห้ ถ้าไม่ใช่พ่อแม่มึง.. ก็พ่อแม่มึง